CHODZĘ I ZWIEDZAM

Nowy Rok

2012-01-09T11:44:00.000Z

Witam w nowym roku!

2012

Jak myślicie co ten rok przyniesie?
Jakie macie plany/postanowienia?

Ja na razie tylko kilka niezobowiązujących planów, głównie wyjazdowych, związanych z koniecznością rozplanowania urlopu, ale nic nie powiem, bo nic z nich nie wyjdzie. Dowiecie się o wszystkim w swoim czasie;)

Poza tym, tradycyjnie jak co roku, plany o odchudzaniu - jak na razie nie podjęłam jeszcze żadnych konkretnych kroków w tym kierunku;)

O regularnym dodawaniu postów... z tym chyba nie jest najgorzej;) przynajmniej narazie, zobaczymy co będzie pod koniec roku:)

Cóż więcej... może w końcu wezmę się i zacznę coś działać, może więcej zdjęć, więcej ręcznej dłubaniny, ale o tym też przekonamy się z czasem;)

To chyba tyle, jeśli chodzi o noworoczne postanowienia, jeśli coś jeszcze wymyślę to dopiszę, a podsumowanie już za 357 dni:)

Pozdrawiam!

O Sylwestrze słów kilka

2011-12-30T20:33:00.000Z

Koniec roku

Sylwester

Nowy Rok

Większość ludzi tak się tym ekscytuje. Najwspanialsza, największa impreza w roku (?). Przygotowania, potrwy, napoje, alkohole, błyszczące kreacje.

A dla mnie to po porostu kolejny dzień i kolejna okazja do "pokazania się".

Ostatni dzień roku.

Ostatni dzień roku - jaki to powód do radości, że następnego dnia będziemy starsi? Jak dla mnie "rok" mógłby trwać co najmniej pięć lat, wtedy nie czułabym tak szybko mijającego czasu. Bo cóż poradzić, że za każdym Sylwestrem przybywa nam cyferek na liczniku;/

Szampańska zabawa?!

Sylwester - prywatka czy zabawa na sali - to nieistotne, choć i tu i tu chcemy się pokazać. Wydajemy pieniądze na nowe sukienki, fryzjerów, makijaże. Chcemy zabłysnąć przed koleżankmi, podobać się partnerom, wzbudzić zazdrość w kolegach. A jak to się kończy - w najlepszej sytuacji rano wszystkich boli tylko główa.

Nie cierpię Sylwestra!

Ten, uwielbiany przez wielu, Sylwester to tylko kolejna porażka, najgorsza impreza w roku, nic w tym dziwnego skoro "świętujemy starzenie się". W całym swoim młodzeńczo - dorosłym życiu nie trafiłam na udaną zabawę sylwestrową. Zawsze były one z tego czy innego powodu nieudane, nudne, beznadziejne. Zdarzały się takie z których urywałam się przed północą. Po czym kończyłam tę "szampańską" zabawę w domu, przy stole, przed telewizorem, z rodzicami, jedząc i pijąc naprawdę smaczne potrawy i wcale nie nie było mi z tym źle;)

Dlatego też nie zamierzam nic szczególnego przygotowywać, ani się stroić, myślę, że koszulka i spodnie od dresu będą w sam raz na domowego Sylwestra przed komputerem i telewizorem;) Jedyną rozrywką jaką planuję na kolejną noc to spacer do centrum, aby obejrzeć pokaz fajerwerków puszczanych z zamku;)

W tę noc zamiast radości i szaleństwa, nachodzi mnie nastrój zadumy, refleksji, przemyśleń. Jest to bowiem okazja do zastanowienia się nad sobą, nad tym co się w minionym roku zrobiło, a czego się nie dokonało. Zaduma nad popełnionymi błędami i kontemplacja porażek. Jest to również czas obietnic i postanowień, z których rozliczymy sie za kolejne 365 dni (366 w 2012), choć już dziś możemy przewidzieć efekt tych porachunków...

Cóż zbliża się kolejny Sylwester ...

Jaki on będzie w tym roku?

Co z sobą przyniesie?

O tym dowiem się już niedługo;)

A tymczasem pozdrawiam i życzę zarówno Wam jak i sobie udanego i spokojnego Sylwestra!

Święta, Święta i po świętach

2011-12-27T11:40:00.000Z

Jak co roku - masa przygotowań, sprzątanie, dekorowanie mieszkania, dwa dni statnia w kuchni, gotowania, mieszania w kotłach, lepienia pierożków, a święta minęły nie wiadomo kiedy. Jedzenie znikało o wiele szybciej niż je się przygotowywało, na dodatek bez większego entuzjazmu. Wydaje mi się, że z roku na rok święta, w jakis niewyjaśniony sposób, tracą swoją "świąteczność". I nie chodzi tu jedynie o ich komercjalizację, ale po prostu o zagubienie nastroju, którego mimo usilnych prób i starań nie udało mi się wprowadzić.

Merry Christmas

2011-12-23T18:56:00.003Z

Zdrowych, spokojnych i radosnych

Świąt Bożego Narodzenia

oraz

spełnienia wszelkich marzeń

w nadchodzącym roku.

Już po świętach

2011-12-20T23:09:00.000Z

ewentualnie zostały odwłane.

Takie miałam dziś wrażenie wchodząc do jednego z marketów budowlanych w Edynburgu. Wchodzę, chcąc dokonać ostatnich przedświątecznych zakupów, może jakiegoś krzaczka, pseudo choineczki, a tu...

główna alejka na wprost wejścia, gdzie było pełno świątecznych dekoracji, ozdób, bombek, lampek, choinek i innych światecznych akcesoriów - zlikwidowana, pusta, wszystko wymiecione. Zostały tylko puste półki i palety, a obsługa uprząta resztki towaru z półek i gdzieś wywozi;/

WTF??

Odwołali święta czy jak?

Okazuje się, że zakupy bożonarodzeniowe powinno się robić w październiku, ostatecznie w listopadzie, w żadnym wypadku nie zostawiać ich na grudzień, bo wtedy sklepy myślą już o wiośnie i co najwyżej o Świątach Wielkiej Nocy;)

Ale jak się tutaj mawia If you are not fast, you are last, w wolnym tłumaczeniu - kto pierwszy ten lepszy;)

Pozdrawiam!

Przedświątecznie

2011-12-19T13:14:00.000Z

W końcu zebrałam się w sobie i zaczęłam przygotowania do świąt...
Zabrałam się za porządki, zrobiłam i wysłałam kartki, a dziś nawet zaczęłam przygotowywać świąteczne dekoracje - ubrałam choinkę, tym razem w oryginalnych, choć chyba modnych w tym sezonie kolorach (turkus i fiolet) i ułożyłam kilka stroików. Niestety, mimo kilku prób, nie udało mi się zrobić takich stroików, jakie robi moja mama, postanowiłam więc improwizować i stworzyć coś własnego i w miarę prostego ;)

Z wyników jestem nawet zadowolona:)

Poza tym w tym tygodniu muszę nadrobić kilka godzin w pracy, skończyć porządki, no i zacząć pichcić ;)

Zimowo

2011-12-10T19:47:00.000Z

Pogoda jest zdecydowanie nieprzewidywalna, a ten tydzień był szczególnie urozmaicony pod tym względem. Kilka dni było ładnych i pogodnych, jdnak w czwartek nadciągnął jakiś orkan, i przeszedł akurat przez środkową Szkocje, czyli tę część w ktorej mieszkam. Wiało z prędkością 40-60 mil na godzinę (80-100km/h), w porywach do 100 mil (160km/h). Natomist na szczycie pylonów mostu nad zatoką Forth zanotowano niesamowitą prędkość 160 miln na godzinę! (250km/h!). A Martynosia co? nic sobie z wiatru nie robiła i pojechała do pracy rowerem;) Rano jescze aż tak nie wiało i pod wiatr dało się jechać, choć powoli. Jednak wieczorem zastanawiałam się czy aby na pewno wsiadać na rower, jednak doszłam do wniosku, że będę miała wiatr w plecy, a na tych krótkich odcinkach, gdzie będzie wiał z bku, będę musiała poporostu bardzo uważać. I tak też zrobiłam:) Jechało się wyśmienicie, własciwie prawie nie musiałam pedałować, tak fajnie pchało. Ponadto jechałąm szybciej od jakiegoś autobusu - na odcinku gdzie ścieżka rowerowa jest równoległa do ulicy, dogoniłam ten autobus, chwilę jechałam równo z nim, po czym go wyprzedziłam;)

A dziś w nocy spadł śnieg;)

Jednym słowem - zima ;)

W oczekiwaniu na zimę

2011-12-01T22:04:00.000Z

Jak pisałam wcześniej zapracowana jestem. A może to nie tylko zapracowanie, ale ogólne zmęczenie i lenistwo, albo zimowe przesielenie ze mnie wyłazi. Cokolwiek to jest, chodzi o to, że notorycznie czuję się niewyspana, mimo tego że w miarą wcześnie chodzę spać, rano nie mogę podnieść się z wyrka (dziś dla przykładu otworzyłam oko o 9). Próbuję, budzik nieustannie zaczyna dzwonić o 6.30 i dzwoni i dzwoni, ja go przełączam, a w końcu wyłączam, bo mi przeszkadza i nie pozwala się wyspać;) Ostatnio ustawiłam sobie też radio, żeby się włączało o wzmiankowanej godzinie. Owszem włącza się i gra, ale tylko przez godzinę, co jest absolutnie niewystarczające, aby mnie dobudzić. Dobrze mi się śpi tak rano i nic nie poradzę, że nie mam siły podnieść powiek, nie mówiąc o podniesieniu się do pozycji wertykalnej. Jednak gdy na zegarku pojawia się cyfra 9, to jest to już jakaś motywacja, żeby się jednak podnieść, by nie spóźnić się do pracy na 10. Gdy już ostatecznie wstanę, przejdę kilka kroków, aby ulżyć organizmowi po całej nocy siedam na tronie i jeszcze łapię kilka błogich chwil z zamkniętymi oczyma. Ale kręcąc sie bez celu po mieszkaniu, już od samego rana czuję się zmęczona i aż boję się spojrzeć w stronę mojego kochanego łóżka, bo chwila słabości może skończyć się lądowaniem w mięciutkiej pościeli, wtuleniem w podusię i kolejną "minutką" błogostanu (niestety ta "minutka" w innym wymiarze czasami trwa nieco dłużej niz ta ziemska). Czasami jednak, będąc już na świeżym powietrzu, nawet gdy pęd powietrza próbuje jak może ostatecznie mnie ocucić, zdarza się, że oczka się kleją i najchętniej zrobiłabym w tył zwrot, aby zaparkować w ciepłym jeszcze łóżeczku;) Ale nie, twarda jestem, pedałuję ostro do mojej pracy, gdzie za biurkiem musze odbębnic swoje godzinki. Siedzę więc, klikam i klikam, za oknem robi się ciemno, a ja nadal klikam... i tak mija cały dzień. Wieczorem, w domu czas mija nie wiadomo kiedy i znowu trzeba się kłaść, aby rano ponownie stoczyć walkę z samym sobą.

I tu nasuwa mi się taki motyw:

Dobranoc!

Praca, praca, praca

2011-11-24T22:53:00.000Z

Zatyrana jestem w tym tygodniu, na śmierć. Postanowiłam sobie, że odrobię zaległe godzinki, a miałam ich ponad 6 na początku tygodnia... No i odrobiłam, ale kosztowało mnie to całe dnie spędzone przy biurku, po ponad 9 godzin dziennie, codziennie. No ale cóż chciało się balować i mieć wolne to teraz trzeba to odpracować;) Na szczęście jutro już piątek i dzięki temu że wyszłam z godzinkami na zero, jutro tradycyjnie mogę skończyć najpóżniej o 14;) i to lubię!

I weekendzik! :)

Ale od następnego tygodnia będę musiała zacząć wyrabiać godzinki na plus, żeby w okresie świątecznym nie kiblować tam tyle czasu, tylko zrobić minimum i do domciu, do miłego, przytulnego mieszkanka, i ciepełka, gdzie będę mogła zająć się soba i swoimi sprawami:)

Melancholia

2011-11-21T00:26:00.000Z

Wygrzebałam dziś swoje stare zeszyty z wierszykami i różnymi innymi zapisakami. No i oczywiście naszło mnie na wspomnienia. Nieco się rozkleiłam, wpominając stare czasy, rzeczy które były i minęły, sprawy które można było załatwić, a pozostawiło się je losowi, decyzje, które się podjęło, a które w efekie okazały się błedne, itd, itp. Jednak to wszystko można ocenić i docenić dopiero po dłuższym czasie - niestety.

Ale wracając do głównego wątku i nie rozwodząc się zbytnio nad tym co było, a co mogłoby być, odgrzebałam trochę wierszy głównie większych autorytetów, ale także kilka moich własnych i może pojawią się one na blogu (o ile się odważę, bo nie jest to nic nadzwyczajnego, taka tam pisanina;) ).

Na początek wierszyk może prosty i banalny, ale tym właśnie mnie urzekł;)

Niektórym brakuje

wzroku

słuchu

czasem dotkliwie rozumu

albo zwyczajnie - szczęścia

- co ma począć ubogi Pan Cogito

któremu prócz Mądrości

(co da się jeszcze wybaczyć)

na liściu dłoni

zabrakło ścieżki serca

Figury światła

w niecierpliwie przekręcanym

kalejdoskopie uczuć

ani razu

nie ułożyły się

w Miłość

Z. Zamachowski

Country Living Christmas Fair

2011-11-20T23:03:00.000Z

Wczoraj wybrałam się do Glasgow na targi świąteczne. Impreze była ciekawa, dużo, różnorodnych wytawców i oczywiśice mnóstwo ludzi, mimo, jak mi sie wydaje, dość wysokiej ceny za wejście - 12 funtów.

Kupiłam kilka ciekawych rzeczy, które według mnie były w dobrej cenie, między innymi torebkę, bombki - świeczniki, zestaw na stół, itp. wiecej na blogu - urokliwe detale. Naoglądałam się ładnych rzeczy, podpatrzyłam sporo ciekawych pomysłów, które mam nadzieje uda mi się zrealizować:) Zdjęć niestety nie mam zbyt wiele, bo nie bardzo udało się je robić, sprzedwacy, autorzy i artyści pilnie strzegli swoich stoisk i unikalnych prac ;)

Wypad uważam za udany, choć wyadałam mnóstwo pieniędzy. Te targi to była uczta dla zmysłów, no i raj dla zakupoholików;)

Jesiennie

2011-11-17T20:50:00.000Z

Za oknem ciemno i bardzo wietrznie, liście fruwają, kręcą, kołują, wirują, szeleszczą, szumią, szorują o asfalt i chodniki, a ja siedzę sobie w ciepełku, popijam herbatkę i cieszę się miłym wieczorem przy świeczkach:)

Po wizycie

2011-11-16T22:03:00.000Z

Odpoczywam po kilkudniowej wizycie siostry z małym chrześniakiem. Fajnie było, chwilami nieco męcząco, ale ogólnie jestem zadowolona. Odpoczęłam od pracy, bo miałam kilka dni wolnego, za to troszkę zmęczyłam się w inny sposób, ale zdecydowanie bardziej przyjemny;) Dziecko to fajna sprawa, ale jak dla mnie to tak na trochę i od czasu do czasu.

Pogodę miałyśmy piękną, co jest rzeczą raczej niespotykaną w tym kraju, szczególnie w listopadzie! Czas spędziłyśmy na spacerach i snuciu sie po sklapach -głównie second handach i wynajdując całkiem fajne rzeczy, o których napiszę w kolejnych postach, ponieważ muszę je obfotografować;) oraz po placach zabaw.

Piękna jesień

Kto siedział w ogródku w Szkocji w listopadzie i spijał piwko? ;)

Typowa zabudowa

Kolory jesieni

Zamek edynburski

A wieczorem rozrywki dla dorosłych;)

Czwartek

2011-11-03T14:44:00.001Z

Na poczatek - pisze z pracy, dlatego bez polskich liter, moze, jak bedzie mi sie chcialo, poprawie w domu.

Dzis przyjechalam do pracy autobusem (dla jasnosci - zazwyczaj jezdze rowerem) i choc tutejsze autobusy sa ladne, fajne (pietrowe), czyste, zadbande to nie lubie nimi jezdzic. Zazwyczaj jada wolno, a gesto rozsiane przystanki, doprowadzaja mnie do szewskiej pasji, szczegolnie gdy autobus zatrzymuje sie na kazdym z nich;/ I oczywiscie podroz tym srodkiem transportu zajmuje mi wiecej czasu niz podroz rowerem na tym samym odcinku i praktycznie ta sama trasa.

Czekam na przylot siostry i na biezaco sledze sytuacje z lotami, czy aby napewno wszystko jest OK i czy samolot bedzie o czasie i czy przyleci;) Poki co wyglada na to ze powinno obyc sie bez opoznien;) byle do wieczora;)

Jak co srode...

2011-11-03T14:39:00.000Z

... zbiera mi sie na pisanie. Nie mam pojecia czemu tak jest, moze mnie to relaksuje, moze to myslo, ze do konca tygodnia juz niedaleko?

Ostatnie kilka dni uplynelo mi bardzo pracowicie, sprzatalam mieszkanie i przygotowywalam je na przyjazd siostry i chrzesniaka:) I musze przyznac, ze takie ogarniete i nieco odmienione mieszkanie bardzo fajnie wyglada, stalo sie takie jasne i przytulne, a jedyne co zmienilam (zbytnio nie moge poszalec, bo to wynajmowane mieszkanko) to zaslonki i narzuty. Wiecej szczegolow o detalach wnetrzarskich napewno pojawi sie na moim drugim blogu;)

Teraz jedynym moim zmartwienie sa zawirowania z lotniskami w Polsce:( Warszawa zamknieta, a dzis od rana takze Lodz(!) Krakow i Poznan:( a wszystko to przez mgle;/ Coz ja kiedys tez bylam w samolocie ktory krazyl nad miastem czekajac az mgla sie podniesie. Jednak bardzo mi sie to nie podoba, no ale mam nadzieje ze jutro wszystko bedzie OK i siostrze uda sie przyleciec;)

I znowu środa

2011-10-25T22:56:00.001+01:00

Był weekend i minął nie wiadomo kiedy, przeciekł przez palce jak zwykle i już znowu jest środa - połowa kolejnego tygodnia. Czas mija w zawrotnym tempie!

Środek tygodnia

2011-10-20T22:32:00.001+01:00

Praca.

Normalny, nudny tydzień, w czasie którego jednyną rzeczą na którą czekam i która pozawala mi nie zwariować jest środa, bo to połowa tygodnia, a potem już z górki do weekendu.

Pogoda.

Jesień zaczęła się na do dobre. W poniedziałek strasznie lało cały dzień i temperatura znacznie spadła. Natomiast dziś jest słonecznie, choć chłodno. Rano czuć powiew zbliżających się chłodów i niezbyt odległej zimy. Wiatr zdarł z drzew wszystkie liście.

Dom.

Po powrocie z pracy nic mi się nie chce, głównie siedzę na kanapie, oglądam TV lub relaksuję się przy komputerze, nie robiąc jednak nic konkretnego, a powinnam. Mam masę rzeczy do zrobienia, przygotowania, poprawienia, napisania... a tu nic, jedno wielkie NIC. Trochę gotuję, ale wieczorem to ani nie chce się zbytnio mieszać w kotłach, a jak już coś uważę, to zdjęcia wychodzą kiepskie, bo brak naturalnego światła, a to jeść się odechciewa, bo późno i tak cały czas coś . I taki jakiś chyba jesienny marazm zaczyna mnie ogarniać. Wracam do domu - ciemno. Jesień na całego:(

Nieprzewidziane zakupy

2011-10-19T23:24:00.000+01:00

W niedziele miałam wybrać się na spacer za miasto, poszwędać się po bocznych drogach i bezdrożach, nacieszyć się ostatnimi podrygami prawdziwej, złotej, słonecznej jesieni. Niestety wstałam trochę późno, potem powolne, leniwe śniadanie, zbieranie się i szykowanie, z tego wszystkiego uciekł mi autobus i doszłam do wniosku że jest zbyt późno żeby tam jechać. W związku z tym postanowiłam przeznaczyć ten dzień na zakupy.

W pierwszej kolejności wybrałam się na pchli targ zwany tutaj "car boot sale" czyli "wyprzedaż z maski samochodu". Odbywa się on w każdą niedziele na wielopoziomowym parkingu w centrum Edynburga. Sprzedających było mnóstwo, ale jakoś tym razem nie wypatrzyłam nic ciekawego, poza dwoma arkuszami starych map.

Następnie postanowiłam odwiedzić duże centrum handlowe w którym znajduje się bardzo fajny sklep ze wszystkim co jest potrzebne do różnej domowej dzialaności twórczej. Sklep jest co prawda dość drogi, ale można tan znaleść naprawdę wszystko. Postanowiłam zaopatrzyć się w produkty niezbędne do wykonania kartek świątecznych, bo właśnie w to mam zamiar pobawić się w tym roku;) Wiecej szczegółów o postępach tych prac na moim drugim blogu - urokliwe detale - za jakiś czas.

Następnie odwiedziłam wielki sklep zabawkowy, z myślą o zakupie czegoś dla mojego chrześniaka, który niedługo ma mnie odwiedzić - już nie mogę się doczeka;)

Kolejnym sklepem na szlaku byl M&S, weszłam tam tylko ze względu na stoisko świąteczne, postanowiłam bowiem w ogóle nie patrzeć na ciuchy. To jednak nieuniknione gdy wchodzi sie do sklepu odzieżowego - no i oczywiście wpadł mi w oko śliczny turkusowy, sztruksowy płaszczyk, a do niego świetne buty i chyba bym go kupiła, ale zaczęłam się zastanawiać gdzie bym w nim chodziła, skoro głównie jeżdżę rowerem... ;) Pożuciłam myśl zakupu kolejnych fatałaszków i skierowalam się w stronę stoiska z asortymentem świątecznym, niby ładne rzeczy, ale nic co by powalało. Jednak upatrzylam bardzo ładne i niedrogie albumy do scrapbookingu. Postanowiłam kupić, jeden dla siebie, a drugi dam siostrze w prezencie.

Na koniec już tylko zakupy spożywcze i po całym dniu łażenia, niestety tylko po sklepach, wróciłam do domu.

Dzień był wyczerpujący, ale owocny. Teraz trzeba zacisnąć pasa i czekać do końca miesiąca;) a później znowu trochę zaszaleć;) w końcu przyjeżdża do mnie siostra z chrześniakiem:)

Jesienne skarby

2011-10-18T15:18:00.000+01:00

W sobotę wybrałam się na rowerową przejażdżkę, aby nacieszyć się tak szybko mijającą jesienią i podebrać nieco jej dóbr;) Chciałam wyjechać z miasta i gdzieś tam na szlaku pozbierać jeżyn, dzikiej róży i jarzębiny. Przejechałam 60km i nie natknęłam sie na ani jedno drzewo jarzębinowe :( ale za to znalazłam piękny krzak czarnego bzu i nazbierałam nieco jego owoców. To mój pierwszy raz kiedy będę przygotowaywać tego typu przetwory i mam nadzieję, że coś mi z tego wyjdzie;) Póki co dokształcam się i przeglądam różne przepisy i porady.

Wycieczkę uważam za bardzo udaną, przede wszystkim, że udało mi sie odwiedzić destylarnię whisky i skosztowania jej wyrobów;)

Teraz jeszcze kilka słów o trasie wycieczki - spore jej odcinki pokonałam ścieżkami rowerowymi powstałymi w miejscu dawnych linii kolejowych, które niegdyś dość gęstą siecią otaczały rejon Edynburga. Część z nich została wybudowana w celu transportowania wydobywanego na tym terenie węgla.

Środa jak poniedziałek

2011-10-12T20:11:00.002+01:00

Pierwszy dzień w pracy, po czterodniowej przerwie, to koszmar. Nie można się odnaleść i wkręcić w normalny rytm, na szczęście mam wrażenie że jest poniedziałek, a tak naprawdę to środa już za mna i zstały tylko dwa dni;) Na dodatek byłam zmęczona, niewyspana i bolała mnie głowa. Sąsiedzi zafundowali mi prawie bezsenną noc próbując łóżkiem przebić się do mojego mieszkanka;)Rano jadąc do pracy rowerem zmokłam, a wracając zmarzłam - to już zdecydowanie jesień i nie piękna, słoneczna, ale deszczowa, wietrzna i szarobura. Rano, gdy próbuję się obudzić jest ciemno i ponuro, wieczorem wcześnie robi się ciemno:( Brr, nie mam pomysłu jak przetrwać tę najgorszą porę roku. Póki co leżę na kanapie zawinięta w kocyk, spijam gorącą herbatkę, i myślę... byle do wiosny;)

Poniedziałkowe lenistwo?

2011-10-10T23:09:00.003+01:00

Dziś nie czułam sie najlepiej i postanowiłam zostać w domu. Zadzwoniłam rano do pracy, że chciałabym zostać w łóżku, pod kołderką. Obruciłam sie na drugi bok, owinęłąm w kołdrę i postanowiłam jeszcze trochę się zdrzemnąć, była godzina 9. O 12:30 obudził mnie telefon:) Nie wiem co tak odsypiałam, bo przecież w weekend sie wyspałam;)

Dzień w domu postanowiłam w pełni wykorzystać i postanowiłam przeznaczyć go na sprzątanie. Oczywiście co innego coś sobie postanowić, a co innego wykonać. I tak najpierw zjadłam śniadanie, oczywiście przy komputerze, przeglądając wiadomości, pocztę, sprawdzając co słychać w mojej grze itp. W ten sposób zleciały mi dwie godziny. Następnie, rozglądając się bezradnie po mieszkaniu, zastanawiałam się od czego mogłabym zacząć, a taka decyzja jest niezemiernie istotna, wręcz strategiczna;) I tak powoli, powoli zaczęłam tu i ówdzie ogarniać. Po pewnym czasie przypomniało mi się jednak, że miałam przygotować pewną potrawę na mojego bloga kulinarnego i dodać go do konkursu. Przygotowałam więc moje niby mini studio foto i zabrałam się za przygotowywanie jedzienia. W międzyczasie okazało się, że przydałby się koperek... ruszyłam na poszukiwania... odwiedziłam wszystkie okoliczne sklepy, w tym jakiś indyjski warzywniak, supermarket i mały sklep, koperku nigdzie nie było:( Żeby zdobyć koperek trzeba mieć naprawdę dużo szczęścia. Wróciłam więc do domu bez koperku, ale za to z zupełnie innym zakupem... już świątecznym, ale był tak ładny i urokliwy, że nie mogłam się powstrzymać;)

Także ze sprzątania nici, ale za to udało mi się stworzyć dzieło kulinarne, którego smak po prostu powala;) Ze zdjęć także jestem zadowolona, więc dzień mogę uznać za udany;)

Szkockie Absurdy

2011-10-08T10:40:00.002+01:00

Będąc w sklepie byłam świadkiem dziwnego zdarzenia.

Przy kasie obok doszło do jakiegoś zamieszania, wezwano menadżera. Okazało się, że około 40-letnia kobieta robiąca zakupy z nastoletnią córką nie może kupić alkoholu (owocowego piwa), ponieważ dziewczyna jest nieletnia, a osobom w towarzystwie dzieci alkoholu sprzedawać nie wolno!

Ludzie byli oburzeni, a menadżer nieugięty - „This is the law!” - takie jest prawo i alkoholu nie można sprzedawać osobom w towarzystwie dzieci. Strach mieć dzieci w tym kraju i robić zakupy, bo „prawo” przewiduje, że ludzie będą poić własne pociechy.

Zagłębiłam się w ustawę o licencji i sprzedaży alkoholu w Szkocji z 2005, ale takiego dosłownego zapisu nie znalazłam. Mowa jest jedynie o tym, że wykroczeniem jest zakup alkoholu przez osobę dorosłą dla nieletniego. Jednak chyba przesadą jest odmówienie sprzedaży alkoholu rodzicowi robiącego zakupy w towarzystwie dzieci! Tutaj władny staje się sprzedawca, któremu może się wydawać, że zakupiony alkohol będą spożywać nieletni!

Ponadto w Szkocji panuje zakaz sprzedaży alkoholu między godziną 22 a 10 (w sklepach), w niedziele w pubach przed 12:30.

Ponowna Reaktywacja

2011-10-04T22:13:00.004+01:00

Po długiej, bardzo dłuuugiej przerwie postanowiłam powrócić do mojego bloga. Stęskniłam się za pisaniem, a poza tym chciałabym podzielić się codziennymi sprawami i przeżyciami. Warto spisywać różne historie, ponieważ pamięć jest ulotna, a po pewnym czasie fajnie jest przeczytać to co się kiedyś napisało.

Jednocześnie mogę się pochwalić, że w międzyczasie, gdy ten blog leżał odlogiem, założyłam dwa inne, które całkiem nieźle funkcjonują, ponieważ udaje mi się regularnie dodawać wpisy.

Jeżeli ktoś ma ochotę zajrzeć, serdecznie zapraszam:

Historie z rowerem w tle to blog o tematyce rowerowej w nieco innym wydaniu, mówi głównie o rowerach w literaturze, o sławnych ludziach na rowerach, znajduje się tu też sporo cytatów rowerowych.

Codzienne gotowanie jak sama nazwa wskazuje to blog kulinarny. Staram się tam zamieszczać proste, sprawdzone, szybkie i przede wszystkim smaczne dania. Ponadto szkolę się nieco w fotografii kulinarnej i mam nadzieję, że zdjęcia przedstawiające moje dania będą wyglądały smakowicie.

Aktualnie zastanawiam się nad jeszcze jednym blogiem, gdyż doszłam do wniosku, że jest to najprostsza forma zaistnienia w Internecie i podzielenia się ze światem swoimi zainteresowaniami. Jednak ten kolejny blog jest na etapie rozważań i to jeszcze całkowita tajemnica, więc szzzzz …..

Zima, zima, zima

2009-12-23T13:44:00.007Z

Zima zawitała w końcu i do Edynburga;) jak tu jestem nie było takiej zimy, a i miejscowi twierdzą że nie pamietają kiedy było tyle śniegu. Faktycznie, gdy dziś rano wyjrzałam przez okno okazało się, że wszędziejest biało, spadło chyba kilkanaście centymetrów śniegu. Ulice jeszcze nawet nie rozjerzdżone przez samochody, cisza i spokój, po prostu wspaniale;)

Zdecydowalam sie pojechać do pracy rowerem, ponieważ stwierdzilam że tak bedzie szybciej i niezawodnie:) Jechałam powoli, mniejsze uliczki byly mocno zaśnieżone, ale główne ulice już rozjezdżone lub odsnieżone.

W pracy wywołałam duże zdziwienie, gdy powiedziałam, że przyjechałam rowerem;) niektórzy nie chcieli wiedzieć, inni stwierdzili że chyba zwariowałam:) Ale coż mnie podróż do pracy zajęła około 35 - 45 minut (w normalnych warunkach 25min), natomiast osobom które postanowiły skorzystać z komunikacji miejskiej zajeło to 1,5-3 godzin;) czyli jakieś 3 razy dłużej niż normalnie. Niektórzy w ogóle nie dotarli:)

A tak wyglądał parking przed moim biurem;)

Okrężną drogą do pracy

2009-12-09T21:26:00.000Z

Miałam kilka spraw do załatwienia w centrum i pierwotnie planowałam załatwić je po wyjściu z pracy, jednak ponieważ ciężko mi się wstaje i do prayc docieram późno, więc również późno z niej wychodzę i wtedy już sklepy są zamknięte. Pomyślałam więc, że mogę załatwić moje sprawy przed pracą, a potem spokojnie siedzieć do nocy, aż wyrobię swoje godzinki. Tak więc skoczyłam do kilku sklepów, zalatwiłam co miałam załatwić - prezenty świąteczne;) i popedałowałam do roboty. Przejeżdżając koło banku miałam nadzieję, że o to uda mi się załatwić, ale jak na złość bank tego dnia otwarty jest od 10;/ co za koszmar, nie mogę skasować czeku, bo gdy kończę pracę to bank jest zamknięty;/ Tu w ogóle ciężko jest cokolwiek załtwić, szczególnie gdy pracuje się od 9 do 17.

Historia pewnych błotników

2009-12-07T13:28:00.012Z

Ponieważ przez weekend nie miałam czasu, dopiero dziś wzięłam sią za montowanie błotników do roweru, które przyjechały w środę.

A namęczyłam sie przy tym co niemiara;(

Niestety tak to jest, gdy brak odpoweidnich narzędzi - odpowiednie narzędzia to 3/4 wykonanej pracy. Teraz już wiem czemu mój tata ma takż imponujacą kolekcję wszelakich młotków, wkrętaków, kluczy wszelkiej maści, itp;)

Mam co prawda klucze rowerowe, ale nie są one zbyt wygodne, ciężko nimi manewrować i przytrzymać nakrętkę ukrytą w głębi przedniego widelca;/

Tak więc nakombinowałam sie i nawalczyłam z niechcącymi się dokręcić śrubkami, ale to nie wszystko.

Z tylnym błotnikiem poszło łatwo, miejsca na sztycy od siodełka jest dość i dostęp łatwy. Można zamocować go na jakiej się chce wysokości, a dodatkowo można ustawić kąt pod jakim jest ustawiony względem koła - jednym słowem super;) ciężko było dokręcić śrubkę, (brak zwykłego płaskiego klucza lub choć kombinerek, przydałby sie rowniez dobry srubokret), ale jako dałam radę innymi metodami:)

Problem miałam z przednim błotnikiem.

Żeby go założyć musiałam zdjąć przednie koło.

Pierwsza próba przymocowania - tylna część błotnika opiera się na oponie, ale to tak że koło prawie w ogóle nie chce się kręcić;/Ok, zdejmuję koło, zdejmuję błotnik.

Próba druga - przesunęłam mocowanie, błotnik cofnął się, dobrze, jest luz nad kołem - kręci sie;). Zapinam przedni hamulec i tym razem okazuje się że niestety hamulec opiera się o błotnik i mocno go rysuje;/ w ostatecznosci mogłoby dojść do tego że albo hamulec nie będzie działał prawidłowo, albo przetnie mi błotnik;) myślę co zrobić...

Ok, zdejmuję koło, bo inaczej nie da się zdjąć błotnika, zdejmuję błotnik...

Podejście trzecie - postanawiam założyć błotnik odwrotnie, tzn. nad widelcem, a hamulec zapiąć pod błotnikiem (mam tylko nadzieję że śrubki są dostatecznie długie - ok wystarczają, tak chyba na dwa obroty, ale trzymają;)).

Ostatecznie udało sie!

Śmigam z błotnikami i żaden deszcz i mokra pogoda mi nie straszna;)

IKEA i przyleglosci

2009-12-06T13:24:00.008Z

Tego dnia kontynuowałam zakupy tym razem w centrum handkowym i IKEA. Udało mi się wyhaczyć fajny i niedrogi obrus i serwetki oraz kilka świeczek i małego cyprysika, wszystko to oczywiście z myślą o świętach, aby z dala od domu, zaponowała równie miła atmosfera.

Gdy wszystko będzie gotowe wstawię zdjecia;)

Sobota na zakupach i innych sprawunkach

2009-12-05T13:10:00.009Z

Musiałam wcześniej wstać, żeby zdążyć na pocztę, aby odebrac przesyłke, która czekała już tam na mnie od dwóch dni. Niestety nie mogłam się obudzić do 9, ostatecznie wyszłam z domu około 9.15, a oddział poczty gdzie odbiera się przesyłki jest czynny w sobotę do 9.30, na miejsce dotarłam na pięć minut przed zamknięciem, ale okazało sie że stoi tam okazały ogonek, więc podejrzewam że nie zamkneli o czasie.
Po odebraniu przesyłki, a była nią trąbka do roweru;)

tu już przymocowana do kierownicy, mam z niej niesamowitą frajdę:)

postanowiłam przejść się po mojej ulubionej ulicy - Morningside i jej małych sklepikach z różnymi drobiazgami oraz licznymi "second hend'ami". Kupiłam kilka świątecznych pierdółek, które zamierzam wykorzystać do przygotowania jakichś dekoracji. Całe to spacerowanie zajęło mi około dwóch godzin. Wróciłam do domu, zjadłam śniadanie - buła z serem i oregano była bardzo smaczna;)

Kolejny punkt dnia to odwiedziny w serwisie rowerowym w celu wymiany dętki, która została przebita w środę, jednka aż do dziś nie miałam okazji jej wymienić, ponieważ serwis jest czynny do 18, a o tej porze to ja wychodzę ostatnio z pracy. Przy okazji wymieniłam oponę, z czym nosiłam się chyba od wiosny.Teraz mam eleganckie, wysokie opony, co prawda tylna jest inna niż przednia, bo ponoć taka sama nie miesciła się w widelcu (czy jak tam nazywa się ta część roweru), bo jest dosc gruba. Jedank ta którą mi założono też jest fajna, tylko że wyje na asfalcie. Napompowana na maksa, jest prawie jak kamień, ale fajnie jeździ się na tak porządnie napompowanym kole:) muszę dopompować przednie bo w porównaniu z tyłem jest miękkie, ale sama chyba nie jestem w stanie tak nabić opony. W serwisie zeszła chyba godzinka, asortyment sklepu obok znam na pamięć;) Wróciłam do domu, odstawiłam rower, przebrałam się i postanowiłam wybrać się na dalsze zakupy.

I tak włóczyłam się od sklepu do sklepu, spokojnie i bez pośpiechu, ogladajac to co mnie interesuje, jak i to czego w ogóle nie zamierzam kupować. Przy okazji wpadłam na kilka pomysłów prezentowych, w tym dla psa mojej siostry, ale o tym sza, bo się wyda, a to ma być niespodzianka;)

Kolejnym poważnym dylematem przed jakim stanęłam tego dnia, było to w jakiej tonacji przygotować pokój na święta, ostatecznie zdecydowałam się na coś pomiędzy bordo, brązem i złotem;) zobaczymy jak to będzie wyglądało. Bordo przeważyło, ponieważ kupiłam, również z okazji świąt bordową, satynową pościel;) (zdjęcia wrzucę przed samymi swietami, gdy już będzie pięknie posprzatane:))

I tak na zakupach zszedł mi cały dzień, do domu wróciłam około 19, obładowana torbami pełnymi różnistych drobiazgów, upominków świątecznych i kilku książek;)

Piatkowe zakupy po pracy

2009-12-04T13:08:00.007Z

Po pracy, z której wyrwałam się wcześniej, pojechałam do pobliskiego centrum handlowego. Obeszłam liczne sklepy, nic jednak w nich nie znajdując ciekawego. Jedynym nabytkiem były śliczne kartki świąteczne dla rodzinki, gdy je zobaczyłam, stwierdzialam że te i żadne inne;) Ale cisza o tym bo rodzinka przeczyta i się wszystko wyda;)
A, i jeszcze takie drobiazgi świąteczne, ozdóbki, które pokażę gdy zostaną wykorzystane w świątecznych dekoracjach;)

A miało być tak pięknie

2009-12-03T23:52:00.004Z

W środę rano, jeszcze zanim wyszłam do pracy, przyjechały błotniki do roweru, z zakupem których nosiłam się od bardzo dawna, jednak ponieważ pogoda była bardzo ładna nie mocowałam ich, zresztą nie miałam czasu. Pomyślałam, że zrobię to wieczorem. Piękny dzień przesiedziałam za biurkiem. Wieczorem, mniej więcej w 2/3 drogi powrotnej do domu, zaczęło mi się bardzo ciężko jechać;/ okazało się że złapałam kapcia w tylnym kole;/ Pozostały odcinek pokonałam spacerkiem, na szczęście nie było zbyt daleko. Ciekawa jestem gdzie to się stało, bo co było przyczyną to wiem - otóż maleńki kawałeczek brązowego szkła, wiem bo znlazłam go gdy oglądałam w domu koło. Także błotniki chwilowo leżą bezużyteczne, na "szczęście" dziś pogoda była kiepska jak na rower więc skorzystałam z komunikacji miejsckiej;)

Plusem tej drobnej awarii jest to, że zmobilizuje mnie ona do wymiany opony, z którą nosiłam się już od dość dawna, no a przede wszystkim do wyczyszczenia roweru;)

PS. Na weekend plany świąteczno - zakupowe;)

Parada dziwnych pojazdów i German Christmas Market

2009-11-30T22:12:00.002Z

Jak już napomknęłam w poprzednim wpisie, święta się zbliżają. Tu w mieście porozstawiane są choinki, palą się lampki, wiszą ozdoby, w witrynach wiszą bombki, łancuchy i inne ozdoby. Jednak największą przedświateczną atrakcją jest niemiecki ryneczek w centrum miasta. Znajduję się tam kramy z jedzeniem, jakieś naleśniki, ala kopytka, pieczone ziemniaczki z ziołami, precle, pierniki, i inne smakołyki, jednak największą popularnością cieszą się stoiska z grzanym winem i piwem;) Poza tym jest mnóstwo różnych drobiazgów i kolorowych pierdółek, które owszem ciesza oko, ale są zdecydowanie niepraktyczne i niepotrzebne. Jednym słowem dobre upominki;) Mimo tego lubię tam chodzić, choć tłok panuje straszny i pogapić się na te migoczące i kolorowe różności. Takie to jest sympatyczne i wprawia w miły nastrój.
Poza niemieckim ryneczkiem na okres świąteczno - nowowroczny rozstawiane jest małe wesołe miasteczko, sztuczne lodowisko oraz drugi ryneczek z wyrobami lokalnymi - szkockim jedzeniem, galanterią i ciuchami, a wszystko to w samym centrum miasta.
Byłam tam w sobotę rozejrzeć się co i jak, zrobiłam kilka zdjęć, ale to tylko tak na rozgrzewkę, w przyszłym tygodniu wybiorę się tam ze statywem i spróbuję zrobić jakieś porządne ciekawe zdjęcia rozświetlonego, świątecznego miasteczka.

Jednak w sobtę wybrałam się do centrum głównie ze względu na mającą się odbyć paradę dziwnych pojazdów. Cóż faktycznie było kilka niesamowitych, artystycznych, fantastycznych, śmiesznych, cudacznych pojazdów, nie będę ich tu opisywać, myślę że najlepiej z ilustrują to zdjęcia, może z niewielkim komentarzem;)

A może pozostawię bez komentarza;) w razie niejasności proszę pytać:)

Ostatni piątek miesiąca

2009-11-28T00:03:00.006Z

Tak ostani piątek listopada. Po weekendzie zacznie się grudzień i święta tuż tuż. Powoli zaczynam się do nich przygotowywać, ale jescze ich nie czuję. Muszę przejść się do miasta i poczuć jak żyje nimi miasto, pooglądać wystawy, dekoracje, zajrzeć na świateczny ryneczek, ponapawać oczy tymi wszystkimi kolorami i światełkami. W tym tygodniu w centrum otwarto świateczne wesołe miateczko i lodowisko oraz niemicki rynek z różnego rodzaju drobiazgami, upominkami no i oczywiście jedzeniem - wybieram się tam jutro;)
Lubię tę świąteczną atmosferę, te chłodne dni i nastrój oczekiwania i przygotowywań do świąt. Tegoroczne bożenarodzenie spędzę co prawda z dala od domu i rodziny, ale mam nadzieję będzie miło i pryzjemnie. Zamierzam przygotować polską wigilię z niewielkimi zmianami wynikającymi z braku produktów lub umiejętności oraz tutejszej kultury i zwyczajów;)
Ano tak rozmarzyłam się o świętach, a w sumie nie to o czym miałam pisać. Miałam pisać o dniu dzisiejszym, a nie o tym co będzie za miesiąć - na to będzie pora. Otóż na dziś miałam duże plany, jednak jak zwykle coś musiało mi je pokrzyżować;/ Tym razem owym czymś była praca. Ale po kolei. Rano pojechałam na pocztę sprawdzić czy nie ma do mnie paczki, bo czekam na nią już od ponad tygonia, niestety nie było:( Z poczty musiałam jakoś dostać się do pracy, a ponieważ nie chciałam się cofać na normalną trasę, jechałam zakosami, najpierw odbiłam w mniej więcej porządanym kierunku, następnie jechałam wzdłuż torów, później kawałek wzdłuż kanału, później zeszłam po schodkach na poziom rzeki i wzdłuż niej przejechałam następny odcinek, nieco kręty, gdyż tu rzeka kluczy, aż w końcu wjechałam na ostatni odcinek - ścieżkę rowerową prowadzącą do pracy.

Dzień zaplanowałam sobie tak, że posiedzę w pracy do około 17, a następnie udam się do centrum na rowerową masę krytyczną. Niestety w pracy, specjaliści od informatyki, zamknęli program na którym pracuję o 12, ponieważ wprowadzają jakieś "usprawnienia", zmieniają bazę danych czy coś takiego i od poniedziałku program ma działać przez przeglądarkę, ciekawe czy ruszy (?), ale w związku z tym zamknięciem nie bardzo miałam co robić, bo oczywiście zamiast uprzedzić chociaż dzień wcześniej, żeby można było zaplanować sobie jakoś godziny, to nie - uprzedzili godzinę przed faktem;/ no po prostu załmka jak to wszystko działa;/ Ale do czego zmierzam... gdyby wszytko działało normalie, zamierzałam wyjść z pracy po 17 i pojechać do centrum. Jednak ponieważ nie bardzo chciało mi się robić to co mogłam robić, wyszłam z pracy o 15,30 i skierowałam się do domu. Niestety stało się tak jak przewidywałam, gdy wróciłam do domku, to już nie chciało mi się wyjść i na masę rowerową nie pojechałam. Za to zjadłam obiadek - bułę typu bagietka z nadzieniem z kurczaka i wędlinki, ponieważ dostałam kupon promocyjny;), stoczyłam kolejną walkę ze zdjęciami - tym razem wygraną;) i tak siedzę sobie i klikam, słucham filmu (to u mnie normalne - po prostu coś musi gadać, jak tak sobie siedzę sama).
Jednym słowem kolejny normalny, leniwy dzień. Mam nadzieję, że jutrzejszy będzie bardziej owocny:)

Listopad pokazuje co potrafi

2009-11-25T23:31:00.006Z

Do tej pogoda dopisywała, była wręcz wspaniała, nienaturalnie ładna, słoneczna i bezwietrzna. Ale wiadomo, że co za dużo to nie zdrowo. I nadszedł prawdziwy listopad i uderzył z całą siłą i gwałtownością. Wiało potwornie, a do tego padało bez przerwy dwa dni. Z różnych miejsc napływały informacje o zalaniach i podtopieniach. Wiatr uderzał w okna, a deszcz dudnił o szyby. Było bardzo nieprzyjemnie, ponuro i ciemno.
W taką pogodę oczywiście niepodobna jeździć na rowerze, choć widziałam kilku śmiałków, którzy dzielnie pedałowali i probowali stawiać czoła żywiołowi w postaci wiatru wiejącego ze średnią prędkością 50km/h. Cóż ja nie byłam tak twarda i przesiadłam się na autobus;)

Senna sobota

2009-11-21T22:19:00.005Z

Plan na dziś był taki, aby przejechać się do IKEA, ale rano tylko wstałam do toalety po czym wróciłam do łóżka i poszłam spać dalej, spało mi sę wyśmienicie, za oknem wiatr i deszcz. Obudziłam się, gdy zaczeło się ściemniać, czyli około godziny 16,30. Taki kilkunastogodzinny sen jest na prawdę wspaniały. Czasami tak mam, że muszę odespać zaległości, ponieważ w tygoniu dość późno się kładę, a wczesnie próbuje wstac - niestety ostanio słabo mi się to udaje. Mam nadzieję że dzięki tej przespanej sobocie w przyszłym tygodniu uda mi się nieco wcześniej wstawać do pracy:)

PS. Znajomy wkręcił mnie w pewną pracę pisarską, z czego jestem bardzo zadowolona, tak więc kończę pisanie tutaj i biorę się do pracy;)

Pogoda zmienną jest

2009-11-20T22:11:00.005Z

Dzeiń był bardzo ładny, słoneczny z nielicznymi, drobnymi chmurkami, siedząc sobie w pracy i nudząc się niemiłosiernie, zastanawiałam się jak najszybciej się stamtąd wyrwać i co robić popołudniu. Wymyśliłam, że ponieważ nie mogę wysiedzieć za biurkiem - krzesło mnie parzyło - wyjdę wcześniej, popedałuję do domu, wezmę aparat i pojadę na taką górę, niedaleko domu i z jej szczytu porobię zdjęcia zachodu słońca. Plan jak najlepszy i wszytko szło wspaniale, ale gdy dojerzdżałam do domu, obróciłam się ku zachodowi, a tam cały horyzont, równo zasnuty ciemną frontalną chmurą;/ wrrr nici z pięknego zachodu, a miało być tak pięknie.... Wróciłam więc do domu i zabrałam się za pisanie i nadrabianie zaległości w blogu, po pewnym czasie zobaczyłam że się rozjaśniło i chmura jakoś przeszła, a zachodnie niebo znowu się wypogodziło, niestety było już nieco za późno żeby dotrzeć na górę i zdąrzyć na zajście słonka. Po pewnym czasie usłyszałam za to łomotanie deszczu o szybę i doszłam do wniosku, że to jednak dobrze że zostałam w domu.
I tak właśnie wygląda szkocka pogoda, zupełnie nieprzewidywalna i prawdą jest że w ciągu jednego dnia można przeżyć wszystkie pory roku.

Przebudzenie

2009-11-20T15:21:00.003Z

Oj, to już prawie kwartał od ostatniego wpisu:( ale jakoś nie składało się, żeby zasiąść i coś napisać, ale teraz trwa jesień - ta gorsza jej część - deszczowa, ponura, pochmurna, wieczory coraz dłuższe, więc można spokojnie usiąść wieczorem i zabrać sie do pisania - tego bierzącego, jak i nadrabiania zaległości, a przez 3 miesiące nazbierało się ich sporo, bo sporo się działo. Dużo wrażeń, podróży, rozrywek i zwykłego życia z dnia na dzień.
Ostatni wpis był przed wakacjami, a tu już święta Bożego Narodzenia się zbliżają i trzeba się jakoś zacząć do nich przygotowywać:) Zacząć rozglądać się za upominkami:) Po świętach zaraz nowy rok, na Sylwestra mają tu zjechać znajomi, jest więc i kolejna rzecz do zaplanowania:) przygotować menu, zorganizować jakoś pokój na tę noc, obmyśleć plan zaprezentowania miasta:) Także jest co robić, jest się nad czym zastanawiać, no i oczywiście jest o czym pisać. Mam nadzieję, że nie będzie to kolejny "słomiany" zryw, jak to u mnie niestety bywa;/ Muszę się sumienniej zabrać do tego pisania, ponieważ mam pewien plan, o którym jednak nic nie powiem, bo to pewien pomysł i jeszcze nie wiem co z niego wyjdzie, a nie chcę zapeszyć;) tak więc chcę pisać, pisać, pisać;)

Ostatnio przeglądałam różne blogi i doszłam do wniosku, że ludzie piszą tam o wszystkim, to chyba taki substytut własnej strony www, piszą tam o swoich zainteresowaniach i spostrzeżeniach o otaczającym świecie i to właśnie bardzo mnie zaintrygowało, spodobało mi się to że w tak prosty w sumie sposób (bez znajomości tworzenia stron) można stworzyć ciekawą witrynę:) Może i mnie uda się stworzyć coś podobnego:) w sumie interesuje mnie mnóstwo różnych rzeczy i czasami mam wielką chęć podzielić się tym wszystkim z innymi. Tak więc zamierzam spróbować, zobaczymy co ztego wyniknie;)

Tydzień pełen wrażeń - zaległy post z 18 sierpnia

2009-11-20T13:38:00.000Z

Po leniwym tygodniu nadszedł tydzień bardzo ciekawy i urozmaicony

Poniedziałek - moja koleżnka czeszka, z którą swego czasu pracowałam, dała znać, że przyjechała do Edynburga i zaproponowała spotkanie;) bardzo się na to ucieszyłam:) Zaplanowałyśmy pogaduchy na wtorek... jednak po poworcie do domu zostałam poinformowana, że we wtorek jedziemy do Glasgow na koncert U2. Lubię niespodzianki, ale bez przesady! Tak więc musiałam przełożyć spotkanie.

Wtorek - Do pracy niestety dotarłam późno, gdzieś na 9. A musiałam wcześniej wyjść, ponieważ jechaliśmy do Glasgow na koncert. Wszystko to było bardzo skomplikowane. Musiałam dotrzeć do centrum na dworzec, wsiadłam w autobus i z niepokojem co chwila zerkam na zegarek, bo mam czas wyliczony na styk, a kierowca popierdółka jedzie jak na wycieczkę krajoznawczą, a jak dojeżdża do skrzyżowania i zapala się żółte, to daje po hamulcach, ale to tak, że wszyscy lecą do przodu. No ale dobrze mam czas;) jedziemy, jedziemy, a tu nagle okazuje się, że jedzie inna trasą! o tym oczywiście żadnej informacji nie było, ani na stronie internetowej ani na przystanku:/wysiadłam w pobliżu miejsca docelowego i pogalopowałam na dworzec. W tym samym kierunku zmierzała masa ludzi, akurat pora opuszczania biur i powortów do domu - do okolicznych podedynburskich wiosek. Ale, uff udało się zdążylismy i udało nam sie wsiąść do pociągu:) W Galsgow mieliśmy zaplanowaną dalszą trasę na stadion - chcieliśmy tam dotrzeć kolejką podmiejską. Na dworcu, z którego miała ona odjeżdżać, okazało się, że jest gigantyczna kolejka po bilety. Ogonek fanów ciągnął się dookoła całego kwartału;/ a możlwie że były dwa ogonki? Stwierdziliśmy, że mamy sporo czasu i postanowiliśmy pójśc na pieszo. Na szczęście mielismy GPS'a:) Bez problemu dotarliśmy na miejsce, jeszcze sporo przed czasem. A jak się później okazało nawet wcześniej od koleżanek, które wyszły godzinę przede mną z pracy i jechały samochodem:)
Koncert zrobił na mnie duże wrażenie, ponieważ nigdy wcześniej nie byłam na takiej wielkeij imprezie (kiedyś na Inwazji Mocy, ale to trochę co innego). Siedzieliśmy nieco z tyłu i na lewo od sceny, ale było widać w miarę dobrze, no a poza tym był wielki telebim.

Po koncercie chcieliśmy wrócić w ten sam sposób do Edynburga - czyli pociągiem, ale doszliśmy do wniosku, że mamy mało czasu, a ludzi mnóstwo i nie zdążymy na pocią, a ten było ostatni tego dnia. Zgadałam się więc z koleżanką z pracy, która przyjechała samochodem i zabralyśmy się z nimi;)
Po powrocie do domu czekała mnie jeszcze wizyta w pracy na sprzątaniu;/ była zdaje się pierwsza w nocy, no ale cóż ja poradzę na to że koncerty odbywają się w środku tygodnia;/
Gdy w końcu ostatecznie wróciliśmy do domu, czekała tam na mnie kolejna niespodzianka - paczka a w niej model kolejki, którą zakupiłam kilka dni wcześniej:) Zaraziłam się tą sprawą z kolejkami, gdy pewnego razu zobaczyłam ogromną makietę kolejki, zajmującą dwa wagony kolejowe:) Także dalszą część nocy spędziłam na układaniu torów i "rozgryzaniu" tego urządzenia, co okazało się dużym wyzwaniem;) Ostatecznie jednak udało się ją uruchomić i z zafascynowaniem, jak małe dziecko, patrzyłam na toczący się w kółko pociąg;)

Środa - wolne. Pokoncertowy dzień zaplanowałam sobie wolny;) Dzięki pobytowi w domu w ciągu dnia, mogłam zaobserwować jak wygląda mysie oken w Szkocji. Ponieważ okna są podnoszone, więc raczej ciężko jest je umyś od zewnątrz, dlatego też zatrudnia się firmę myjącą. Taka osoba przyjeżdża ze szczotką na długim kiju, wewnątrz kija płynie woda, która wylatuje przez szczotkę, moczy szybę no i szyba jest "pięknie" umyta;/ Patent niepzeciętny ale powszechnie tu stosowany. Oczywiście okna za umyte raczej uznać nie należy, jedynie za umazane, no ale cóż co kraj to obyczaj;/

Około południa spotkałam się z koleżanką czeszką na zakupach i eskortowałam ją na lotnisko, ponieważ był to ostatni dzień jej pobytu w Szkocji. Siedzieliśmy sobie i gadaliśmy przy piwku na litnisku i omało co przez to nie spóźnili się na samolot;) Było bardzo przyjemnie i ciekawie i o tylu rzeczach chciałoby się pogadać, ale niestety na wszystko mało czasu:(

Czwartek - Po intensywnych przeżyciach tego tygodnia powróciłam do prayc i jak łatwo można się domyśleć wcale, ale to wcale nie chciało mi się pracować;/

Wakacje

2009-08-26T23:08:00.001+01:00

Jadę na wakacje wygrzewać się na słońcu - bloga uzupełnię jak wrócę wypoczęta, pełna zapału, werwy i energii:)

Finał leniwego tygodnia

2009-08-16T22:43:00.001+01:00

W niedzielę po długim leniuchowaniu, w końcu trzeba było gdzieś wyjść. Postanowiliśmy odwiedzić muzeum Bank of Scotland czyli banku szkockiego. Wstęp jest darmnowy, a wystawa całkiem ciekawa - mówi o historii banku, procesie wytwarzania pieniędzy. Posiada również zbiór monet i banknotów - najstarsze pochodzą z XII wieku.
Po wizycie w muzeum, przeszliśmy się na Royla Mile, ale panuje tam niesamowity tłok i ścisk i ciężko się tam chodzi, także po 200 metrach zrobiłam w tył zwrot i poszliśmy do cyrku:)
W cyrku nie byłam strasznie dawno, ostatni raz chyba jako małe dziecko. W Edynburgu rozłożył się rodzinny cyrk moskiewski. Bardzo podobały mi się te występy - niestety nie można było robić zdjęć;( Byłam pod ogromnym wrżeniem cyrkowców, szczególnie gimnastyków oraz obsługi;)

Spokojny tydzien i leniwy weekend

2009-08-15T13:37:00.000+01:00

Tydzień minął spokojnie i dość monotonnie, bez żadnych specjalnych wydarzeń, na szczęście był krótki, ponieważ w pracy byłam tylko 4 dni, jakoś minęło;)

Leniwy poniedziałek

2009-08-11T10:20:00.004+01:00

W ten poniedziałek na prawdę nie mogłam się podnieść, strasznie nie chciało mi się iść do pracy, no i ogólnie jakoś kiepsko sie czułam, postanowiłam więc zostać w domu. Zadzwoniłam tylko do firmy i usprawiedliwiłam się, po czym poszłam spać dalej... a dalej znaczy, że obudziłam się o 15 ;) Ależ poczułam się wyspana i odpoczęta:) Zdecydowanie obstaje za trzydniowym weekendem:)

Refleksja

2009-08-09T21:10:00.003+01:00

Doszłam do wniosku, ze muszę zamieszczać posty z większa częstotliwością, lub przynajmniej robić notatki w ciągu tygodnia, bo późnej nie pamiętam co chciałam napisać, a trzeba przyznać jest tego trochę bo sporo się dzieje;) A ponadto zamieszczanie postów hurtowo to już nie to samo;)

Rowerem na zamek Blackness

2009-08-02T19:05:00.002+01:00

W ubiegłą niedzielę wybraliśmy się na wycieczkę rowerową. Naszym celem było miasteczko Bo’ness i zamek Blackness. Pojechaliśmy jedną stację pociągiem do Linlithgow, aby skrócić sobie nieco trasę i zaoszczędzić nogi na dojazd. Podjazd z Linlithgow okazał się nieco morderczy, ale daliśmy radę. Później czekała nas nagroda w postaci długiego i bardzo przyjemnego zjazdu, podczas którego prędkość sięgała 50km/h, a w samym Bo’ness serpentyny jak w górach. W Bo’ness znajduje się stacja kolei parowej i akurat dojeżdżając do niej usłyszeliśmy gwizd parowozu, po chwili nad drzewami ukazał się dym i usłyszeliśmy nadjeżdżający pociąg.

Od Chodzę i zwiedzam

Postanowiliśmy, że kiedyś musimy tu przyjechać w celu przejechania się koleją, zwiedzenia muzeum i kopalni przy okazji. Ponadto w tym miasteczku znajduje się również muzeum motoryzacji, tak więc jest tu wiele ciekawych rzeczy i szykuje się wyprawa na cały dzień.
Obok stacji kolejowej w dwóch starych wagonach kolejowych rozłożona była makieta i model kolejki. Pogapiłam się, popodziwiałam i … złapałam bakcyla;)

Efektem tego jest właśnie zakupiony model kolejki, mam nadzieję, że dotrze w tym tygodniu
Z Bo’ness skierowaliśmy się do celu naszej podróży - zamku Blackness. Postanowiliśmy możliwie jak najbardziej skrócić sobie trasę i postanowiliśmy pojechać znalezioną ścieżką – samym brzegiem zatoki. Ścieżka początkowo była bardzo fajna, szeroka i wygodna, wkrótce zamieniła się w kamienistą i bardzo wąską ścieżynkę, miejscami wiodącą po falochronie. Jednak mimo tych niedogodności udało nam się dotrzeć do zamku.

Zamek Blackness jest bardzo ciekawy – położony nad samą zatoką, jego mur, w kształcie dziobu statku, wcina się w zatokę. Jak większość zamków w Szkocji tak i ten jest całkiem dobrze zachowany.

Powrót z Blacness do Linlithgow był ciężki, ponieważ musieliśmy wspiąć się znad zatoki z poziomu 0
Po stanowiliśmy wrócić wzdłuż kanału, zanim jednak zjechaliśmy nad kanał zatrzymaliśmy się w bardzo sympatycznej knajpce na piwko.
Do Linlithgow dojechaliśmy wzdłuż kanału, jedzie się tam bardzo przyjemnie, cisza tam i spokój, czasami przepłynie jakaś barka, a dookoła pola i łąki.

W planach mamy przejechanie dłuższego odcinka z Falkirk do Edynburga, ale czekamy na dobrą pogodę, niestety ta jakoś nie sprzyja.
Do Edynburga wróciliśmy pociągiem.

Truck fest

2009-08-01T20:39:00.001+01:00

W pierwszy sierpniowy weekend odbywał się w Edynburgu zlot ciężarówek. Wybrałam się tam żeby popatrzeć i porobić zdjęcia. Impreza ta była o wiele lepiej zorganizowana i ciekawsza niż poprzednia na której byłam o zmodyfikowanych samochodach. Na ciężarówkach się nie znam, ale lubię popatrzeć. I muszę przyznać, że było kilka ciekawych egzemplarzy.
Samochody ustawione były tematycznie, na początek wozy strażackie, karetki, wozy policyjne, itd.

Od Truck fest

Dzień pełen wrażeń

2009-07-30T09:26:00.003+01:00

29 lipca

Jak w tytule - dzień obfitujący w różne wydarzenia:

- moje imieniny - w związku z tym zastanawiałam się co by przygotować, ale ostatecznie zdecydowałam, że będziemy świętować w sobotę, a dziś tylko taka kolacyjka z winkiem i lody na deser. Ale na sobotę mam zamiar przygotować coś ekstra, coś nowego i smakowitego. Zostałam mile zaskoczona prezentami - dosałam obiektyw Canon'a 50mm, nad którym już od dawna się zastanawiałam;) oraz książkę o przygotowaniu dań z ryb i innych morskich stworzeń (ciekawe czy to jakaś aluzja co do moich zdolnosci kulinarnych, ewentualnie urozmaicenia menu?:))

- siostra obroniła się i teraz jest pani magister;) W związku z tym, w przerwie na lunch pojechałam do centrum handlowego kupić jakąś kartkę, aby wysłać gratulacje. Oczywiście na wybieraniu takiej jaka by mi się podobała zeszło mi ponad pół godziny, ponieważ jak zwykle nie mogłam się zdecydowac;/

- siotra zaraz po obronie udała się do szpitala (na obserwacje i mala kuracje), mam nadzieję że to nic poważnego i że na weekend wróci do domu;)

Tuning samochodów

2009-07-22T23:11:00.004+01:00

W niedziele udałam się na pokaz zmodyfikowanych - tuningowanych samochodów, a oto co udało mi się tam zobaczyć - zapraszam do ogladania prezentacji

Zaszalałam, a co!

2009-07-15T21:18:00.006+01:00

Tak, tak troszkę zaszalałam i sprawiłam sobie nowy aprat! Stary nie wiedzieć czmu zaczął troszkę szwankować, pewnie można go naprawić, ale był to dobry pretekst do zakupienia czegoś nowego no i lepszego (mam nadzieje;)), bo przecież bez aparatu to sie nie da, a wakacje przecież w toku, jakieś wyjazdy w planch, więc trzeba mieć sprzęt do focenia;)

A sprzęt to Canon 50d ;)

A tu przykładowe zdjęcie z nowego sprzętu, na razie jedno i może takie sobie, ale mam nadzieję że po weekendzie pojawi się ich więcej i na pewno ciekawszych;)

Turniej rycerski

2009-07-15T21:08:00.001+01:00

W sobotę, na terenach przyległych do pałacu Linlithgow, odbywał się turniej rycerski. Oczywiście wybrałam się tam, aby zobaczyć jak taka zabawa wygląda, ponieważ jeszcze nie miałam okazji być na tego typu imprezie. Pogoda niesamowicie dopisało - było ciepło i słonecznie. Do Linlithgow dotarłam pociągiem, weszłam na teren pałacu, a tam już były przygotowane areny, jedna do pokazów walki rycerstwa na koniach, na drugiej prezentowano sztuki walki średniowiecznej.
Demonstrowano między innymi ustawienie piechoty przygotowanej do odparcia ataku konnicy. Widziałam i czytałam nie raz o tego typu manewrach, jednak gdy patrzyło się na to w momencie ustawiania wojska, powoli, spokojnie i przy dokładnych komentarzach, wyglądało to niesamowicie – żywy mur z ludzi, ciasno ustawionych jeden za drugim z pochylonymi kopiami, blokujących się nawzajem, uniemożliwiając przez to możliwość ewentualnej ucieczki. Robiło to niesamowite wrażenie.

Od Turniej rycerski

Następnie zademonstrowano strzelanie z muszkietów – to już forma walki XVI-wiecznej. Pokazano jak wiele czasu zajmowało nabicie muszkietu i jak nieprecyzyjny był strzał z tej broni. Ponadto należało pilnować lontu, aby cały czas się żarzył i nie dopuścić do tego aby zgasł, ponieważ wówczas broń stawała się bezużyteczna.

Od Turniej rycerski

Nieco później nastąpił pokaz strzelania z łuku i kuszy. Jak się okazuje nie jest to wcale takie łatwe jak mogłoby się wydawać. Dla specjalistów, czyli ludzi zafascynowanych tą bronią, zadanie nie było łatwe. A strzelenie do środka tarczy okazało się wręcz niemożliwe. Pokazano również konkurs strzelania do białego pola oraz do arbuza, ponieważ jabłko okazało się celem zbyt małym;) I tu ku zaskoczeniu wszystkich widzów, jednemu z łuczników udało się przestrzelić arbuza imitującego głowę wroga.

Od Turniej rycerski

Jednak najważniejszym punktem turnieju był pojedynek rycerzy na koniach oraz towarzyszące temu potyczki giermków. Rycerzy było czterech, każdy innego herbu. Wjechali na arenę w zbrojach, na koniach przybranych w kropierze – prezentowali się bardzo okazale.

Od Turniej rycerski

Najbardziej charakterystyczną konkurencją turnieju jest oczywiście walka na kopie - walka ta była poważna aż drzazgi leciały z kopii, jeden z rycerzy został zrzucony z konia, lecz giermkowie szybko znieśli go z pola.

Od Turniej rycerski

Rycerze popisywali się również umiejętnościami chwytania na kopię rzucanych krążków, atakowaniem manekina, który mógł „zaatakować” workiem z piaskiem oraz nakłuwanie na pikę rzeczy znajdujących się na ziemi, ale to oczywiście w końskim galopie. Pokazano również włóczenie koniem i obrzucenie końskim łajnem, które na szczęście imitowałam zerwana w pośpiechu trawa;)

Od Turniej rycerski

Ścieżka Innocent Railway & Zamek Craigmillar

2009-07-06T00:09:00.001+01:00

Dziś krótka przejażdżka kolejną ścieżką rowerową powstałą w miejscu dawnej linii kolejowej – Innocent Railway, a następnie piknik pod zamkiem Craigmillar. Linia ta jest fragmentem opisanej wczoraj linii kolejowej Edynburg – Dalkeith, którą transportowano węgiel z okolic Dalkeith do Edynburga. Ścieżka zaczyna się u podnóży Góry Artura w centrum miasta, jej pierwszym elementem jest tunel – ponoć pierwszy tunel kolejowy, zbudowany w 1830 roku,

innymi pozostałościami linii kolejowej jest żelazny most i fragment torów.

Nazwa tej linii nie jest do końca wyjaśniona, najprawdopodobniej wywodzi się od faktu że przewożąc około 400 000 pasażerów rocznie, nikt z nich nie został nigdy ranny, co było niespotykane, gdyż wypadki na kolei, szczególnie tej napędzanej lokomotywami parowymi były bardzo częste. Innym źródłem nazwy może być fakt, że w chwili wprowadzenia ruchu pasażerskiego nie było na niej stacji czy przystanków, a co za tym biletów czy opłat, pasażerowie wsiadali i wysiadali tam gdzie chcieli. Linia ta została zamknięta w 1968, a następnie przekształcona w ścieżkę pieszo – rowerową 1981.

Tą ścieżką podjechaliśmy do centrum handlowego, a następnie na piknik pod zamek Craigmillar. Na sam zamek nie wchodziliśmy, ponieważ było dość późno, ale za to pod jego murami zrobiliśmy sobie piknik.

Troszkę się opalaliśmy, piliśmy piwko, było bardzo miło i przyjemnie;) A później już tylko powrót do domu, a wieczorem pub;)

Penicuik - drugie podejście

2009-07-04T23:53:00.002+01:00

Dziś, korzystając z niespotykanie ładnej pogody (jak na tutejszo miejsce na wjeździe na ścieżkę złapałam gumę i potem maszerowałam jakieś 10km pchając me warunki), postanowiłam wybrać się na nieco dłuższą wycieczkę. Po raz dugi zaryzykowałam wyprawę do Penicuik, ale tym razem udało się bez przykrych niespodzianek. Dla przypomnienia - poprzednim razem gdy chciałam wybrać się w tój pojazd. Dziś jednak bogowie byli przychylni! Pogoda dopisała, problemów ze sprzętem nie było;) Droga do Penicuik – małego miasteczka na południe od Edynburga nie jest zbyt ciekawa, po prostu trzeba wydostać się z miasta, a następnie jechać dość ruchliwą trasą, ale dalsza ścieżka wynagradza te niedogodności.

W Penicuik zjeżdżam do doliny rzeczki Esk, gdzie prowadzi trasa rowerowa „73”. Dolina rzeczki Esk jest bardzo stroma, co jest bardzo charakterystyczne dla tutejszych rzek. Ścieżka powstała w miejscu dawnej linii kolejowej Edinburgh – Peebles. Zjawisko to bardzo tutaj popularne. W kraju gdzie narodziła się kolej, linii kolejowych było mnóstwo, wiele z nich zamknięto jednak w połowie XX wieku, obecnie część z nich została przekształcona w szlaki pieszo – rowerowe. Trasy te są wspaniałe, równe, zniwelowane, często biegną dolinką, wykopem lub nasypem, otoczone lasami, krzakami, wolne od ruchu samochodowego, są oazą spokoju i ostoją dla zwierząt, głównie ptaków. Często są wilgotne i zacienione, przez co często błotniste, ale to tylko dodaje im uroku.

Tak więc dziś moja trasa prowadziła kilkoma takimi dawnymi liniami kolejowymi, ślady jakie po nich pozostały do dziś to jedynie perony. Jeżdżąc tymi trasami i dobrze się rozglądając można odnaleźć cała masę dawnych kamiennych lub ceglanych peronów, charakterystycznie zakończonych spadkiem, często są one ukryte, zarośnięte gąszczem krzaków lub drzewek.

Na pierwszym odcinku trasy Penicuik – Dalkieth poza pozostałościami dawnych peronów znajdują się również dwa tunele i wiadukt oraz charakterystyczny mostek kolejowy.

Ścieżka początkowo mokra i błotnista, po wczorajszym najprawdopodobniej deszczu, po pewnym czasie przechodzi w wyśmienita, luksusową wręcz asfaltóweczkę po której wspaniale się pedałuje.

Ale zanim to nastąpiło zahaczyłam o Roswell...

I tak nie wiadomo kiedy trasa się kończy i wjeżdżam do miasteczka Dalkieth, gdzie ta trasa się kończy, ale zaczyna kolejna. Ciekawym miejscem jest tutaj wiadukt Glenesk wybudowany w 1830 przez firmę kolejową Edinburgh – Dalkeith, a następnie odrestaurowany w 1992 przez lokalne władze. Most robi wrażenie, gdyż został przerzucony przez bardzo głęboką i stromą dolinkę rzeczki Esk. Gdy spojrzałam w dół aż zakręciło mi się w głowie, naprawdę bardzo tu wysoko, most znajduje się ponad czubkami starych i potężnych drzew.
W okolicach Dalkeith już od XIII wieku wydobywano węgiel, na początku wieku XIX wydobycie tego surowca „szło pełną parą”, jednak dużych trudności nastręczał jego transport na rynek do Edynburga. Drogi miały słabą nawierzchnię, a opłaty drogowe = myto bardzo podrażały sprawę, dlatego też węgiel z okolic Dalkeith był droższy niż ten transportowany droga morską z Anglii czy z północy Szkocji, otwarcie w 1822 Kanału Unii przyczyniło się do transportowania tańszego węgla z zachodu Szkocji. Wszystko to sprawiło, że właściciele kopalń węgla w okolicach Dalkeith postanowili działać i wybudować linię kolejową z centrum Edynburga do Dalkeith. Linia o długości 8,5 mili została uruchomiona w 1831. Pociągi złożone zazwyczaj z dwóch wagonów były ciągnięte przez konie i transportowały około 300 ton węgla na dzień. Wkrótce na tym odcinku został uruchomiony ruch pasażerski i wkrótce wynosił 200 000-300 000 pasażerów rocznie, co stanowiło więcej pasażerów na milę niż na linii Liverpool – Manchester. W połowie XIX wieku powstały nowe przedsiębiorstwa kolejowe wykorzystujące kolej parową. Jedno z nich – British Railway Company przejęła linie Edynburg – Dalkeith, zastąpiła konie parowozami i zmieniła rozstaw torów z tzw. szkockiego 4 stóp 6 cali (1372mm) na standardowy 4 stopy 8,5 cala (1435mm), budowle drewniane zastąpiono kamiennymi, w tym wspomniany wiadukt Glenesk.
Oczywiście w plątaninie ścieżek i drogowskazów nieco się pogubiłam, ale dzięki temu odnalazłam tablicę informacyjną o opisanym wyżej wiadukcie oraz o liniach kolejowych, które obsługiwał. Następnie musiałam się kawałeczek cofnąć, aby odnaleźć kolejną ścieżkę, która poprowadziła mnie następnym fragmentem dawnej linii kolejowej w stronę zatoki do miasteczka Musselburgh. W Musselburgu zrobiłam sobie krótką przerwę, zajęłam ławeczkę z widokiem na zatokę, chwile odetchnęłam, posiliłam się i stwierdziłam, że trochę mało będzie tych kilometrów, więc zamiast jechać najprostszą trasą do domu – ścieżką Innocent Railway (kolejna trasa rowerowa powstała w miejscu dawnej linii kolejowej), postanowiłam pojechać nieco dookoła, objechać trochę Edynburg, znanymi mi już co prawda ścieżkami, ale stwierdziłam, że jeśli pojadę tamtędy to ładnie domknę moje dzisiejsze kółko;) Jak się później okazało, część tych ścieżek również powstała na miejscu niegdysiejszej linii kolejowej, o czym dobitnie świadczyły perony. Mimo, że wcześniej tędy jeździłam, jakoś nie zwróciłam na nie uwagi, możliwe że wyczuliłam się na tym punkcie ostatnio, ponieważ kolej, a szczególnie kolej parowa, jak i dawne linie kolejowe zaczęły mnie ostatnio bardzo interesować. Gdy kilka dnie temu studiowałam mapę topograficzną okolic Edynburga wypatrzyłam więcej takich dawnych linii kolejowych, charakterystycznie wyróżniających się na mapie wkopami lub nasypami, specyficznym łukiem zakrętu, czy w końcu zakończeniem w miejscu obecnie istniejących torów. Bardzo mnie one zainteresowały i w planach mam dalszą ich eksplorację.
Wracając jednak do mojej dzisiejszej wycieczki, z Musselburga przyjechałam do Edynburga, przez znaną i sławną niegdyś dzielnicę Portobello, która stanowiła miejsce odpoczynku mieszkańców miasta. Trzeba przyznać, że pozostała taką do dziś, gdyż położona jest nad zatoką posiada plażę, promenadę, miejsca rozrywki, kilka pubów i restauracji. Dziś było tam mnóstwo ludzi, część z nich wylegiwała się na plaży, niektórzy nawet pluskali się w lodowatej zatoce Firth (zatoka Morza Północnego). Po ominięci tej „nadmorskiej” części miasta, popedałowałam w stronę dzielnicy Leith – niegdyś dzielnicy portowej, obecnie znajduje się tu terminal dla statków pasażerskich. Jednak jazda jedną z głównych ulic miasta nie należy do przyjemności, szczególnie po wciąż żywych wspomnieniach ze spokojnych, cichych ścieżek, rozbrzmiewających jedynie śpiewem ptaków, położonych z dala od ruchu i hałasu miasta. Tak więc, jak najszybciej odnalazłam ścieżkę rowerową i przejechałam nią połowę miasta, ponieważ jest ona całkowicie odcięta od ruchu ulicznego, jedzie się wspaniale, równym tempem, bez zbędnego zatrzymywania się na światłach i towarzystwa nieuważnych lub niecierpliwych kierowców.
Ścieżki te mimo swoich zalet (o których było wyżej) mają pewien mankament, a mianowicie, ponieważ leżą z dala od dróg, są zarośnięte, czy raczej obrośnięte, często w wykopach, nie widać z nich otaczającego świata, mimo że na nich nie da się zgubić to trudno się odnaleźć w okolicy. Szczególnie daje to o sobie znać w mieście, ponieważ ścieżki te biegną „bokami”, często na „tyłach” domów, nie widać z nich żadnych charakterystycznych punktów miasta, nie wiadomo jakiej jego części się jest. Pewnych wskazówek udzielają czasami mosty lub wiadukty przecinające ścieżkę i czasami tabliczka z nazwą ulicy która tamtędy przebiega, no i drogowskazy. Jest to bardzo zabawne, ponieważ jadąc taką ścieżka nie zdajemy sobie sprawy w jakim tempie i jakie odcinki pokonujemy, a tu okazuje się, że przemknęliśmy przez połowę miasta, omijając oczywiście wszystkie niedogodności ruchu drogowego Muszę przyznać, że takie ścieżki rowerowe to wspaniała sprawa!
Na zakończenie jeszcze mapka mojej dzisiejszej wycieczki

Penicuick - Musselburgh

Share your bike routes @ Bikely.com

Kilka upalnych dni

2009-07-02T23:02:00.002+01:00

Zjawisko raczej żadkie w tym dalekim północnym kraju - temperatura osiągnęła 30 stopni! Ale muszę przyznać, że brakowało mi takiego ciepełka. Bo jeszcze tydzień temu nie wiedziałam dokładnie jaka jest pora roku i dopiero w internecie przeczytałam, że jest lato!;) Także troszę dogrzało, ale niestety już od jutra ma się ochołodzić i padać. Szkoda tylko, że w te piękne i upalne dni musiałam siedzieć w pracy i jedyne co mi zostało to wyglądać sobie przez okno:( Mam jednak nedzieję, że weekend będzie znośny i uda się wybrać na jakąś wycieczkę - rowerową oczywiście;)

Kolejna długa przerwa...

2009-06-29T20:41:00.007+01:00

Znowu jakoś tak się złożyło, że powstała luka w moim blogu:( no ale po prostu nie miałam zbytnio czasu na pisanie, a złożyło się na to sporo rzeczy: przeprowadzka na opczątku czerwca, wizyta mamy, lenistwo i inne takie :)
Mam nadzieję, że uda mi sie go troche nadrobić i ponownie pisać w miarę regularnie:)
Aby uczynić zadość długiej przerwie od razu przejdę do pisania i może na początek kilka słów o weekendzie;)
Plany miałam, jak zawsze, bardzo ambitne, ale niestety pogoda potrafi wszystko zepsuć:( Tak więc zrezygnowałam z wycieczki rowerowej i przejścia się do centrum na jakas paradę, udałam się za to na dworzec, aby ponownie zobaczyć najszybszy parowóz.

Z dworca udałam się na małe zakupy a przy okazji odkryłam takie miejsce

Mokra sobota

2009-05-09T14:07:00.008+01:00

Siedzę sobie sama w domu, za oknem ciemno, mokro i pomuro, ciągle pada więc niestety nici z jakiejkolwiek wycieczki, ale dzięki temu mogę spokojnie posiedzieć w domu i popracować nad uzupełnianiem bloga i innymi tego typu sprawami:) Mam jednak nadzieję, że jutro pogoda się poprawi i będzie można wybrać się na jakaś sensowną wycieczkę, oczywiście rowerową;)
Po południu nieco się rozpogodziło i wyszłam na krótki spacer. Postanowiłam porobić trochę zdjęć moim nowym obiektywem, o którym wspominałam jakiś czas temu, do tej pory jednak nie miałam jakoś okazji go wypróbować.

To dopiero pierwsze próby, musze bowiem nauczyć się wykorzystywać możliwości tego obiektywu, ale myśle że zdjęcia są ciekawe;)

Wietrzny tydzień

2009-05-08T14:11:00.006+01:00

Jak w tytule, ten tydzień był okropny, potwornie wiało, a do tego od czasu do czasu siąpiło, padało, bądź lało. Mimo tego postanowiłam jeździć rowerem, bo stwierdziłam że po pierwsze szkoda kasy na autobus, po drugie za długo to trwa, po czwarte do przystanku mam daleko i po piąte nie cierpię słuchać pierdołowatych rozmów w autobusie lub czyjejś muzyki;/ i po szóste nie cierpię czekać nie wiadomo jak długo aż w koncu autobus łaskawie się pojawi, a następnie stać w korku;/ Biorąc to wszsyko pod uwagę, a sami musicie przyznać, jest tego sporo, postanowiłam jeździć rowerem:) stierdziłam, że już lepiej powalczyć trochę z wiatrem, ale mieć z tego przyjemność i satysfakcję niż bezsilnie irytować się podróżujac komunikacją miejską. Po prostu nie lubię być uzależniona od czegoś na co nie mam wpływu;)

Tutejsza pogoda oczywiście mocno dała mi w kość, o tym że silnie wiało już wspominałam, ale to nie wszystko, pogoda zmienia się tu badzo szybko i gdy wychodziłam z domu było pięknie, słonecznie, bezchmurnie, natomiast gdy dojeżdżałam do pracy (niecałe pół godziny) niebo zaciągało się chmurami i tyle ze słonecznej pogody;/ oczywiście niech sobie pada jak jestem w pracy, ale nie jak już z niej wychodze;) niestety są to tylko poboże życzenia. Tak więc dwukrotnie wracając z pracy zmokłam, a ponieważ nadal nie posiadam błotników w moim pojeździe, to tylko wzmaga efekt zmoczenia;/ W czwartek przed pracą musiałam udać się na pocztę odebrać przesyłkę (dzień wcześniej otryzmałam awizo) ponieważ nie mieściła się ona przez otwór na listy w drzwiach. Poczta nie jest daleko, ale na pieszo zajęłoby to sporo czasu, a na dodatek nie mam tam bezpośredniego autobusu, którym mogłabym się dostać do pracy, postanowiłam więc, mimo silnego wiatru, pojechać rowerem, najpierw na pocztę, a następnie do pracy nieco dłuższą, ale jakże przyjemną trasą wzdłuż kanału;) Pogoda była wspaniała, oczywiście gdyby nie potworny, wiejący w twarz wiatr. Jechało sie bardzo przyjemnie, gdyby nie świadomość, że jadę do pracy;)
W piątek jednak padało i wiało odkąd otworzylam oczy, powiedziałam rowerowi "nie" i postanowiłam jednak skorzystać z komunikacji miejskiej, co jednak nie okazało sie rzeczą łatwą, bilet kosztuje Ł1,20 a całodniowy Ł3, jednak najpierw trzeba mieć te drobne i na dodatek równo odliczone:/ tak więc najpierw musiałam pójśc do bankomatu (w przeciwną stronę niż do przystanku) wypłacić pieniązki, potem do sklepu żeby je rozmienić, poczekać na autobus (na szczęście przyjechał niemal od razu), później telepać się w stronę centrum, przesiąść się na autobus do pracy (o dziwo również nie trzeba było na niego długo czekać) no i jeszcze jakieś 20 minut i już jestem w pracy:) a dzień był niesamowity, co chwilę świeciło słońce lub nadciągała ciemna, ciężka chmura i zaczynało strasznie padać, tak że momentami nic nie było widać, po chwili jednak znowu wychodziło słońce i wszystko szybko wysychało. W pracy siedziałam do 14, a następnie postanowiłam wybrać się do centrum handlowego, ponieważ strasznie dawno nie byłam na zakupach;) Spędziłam dużo czasu w księgarni i udało mi się tam znaleść ciekawą książkę związaną z moim nowym zainteresowaniem:

Po powrocie do domu zaczęłam zagłębiać się w historię rozwoju kolei parowej w Wielkiej Brytanii;)

A miało być tak pięknie...

2009-04-19T20:30:00.002+01:00

Piękna pogoda: bezchmurne, błękitne niebo, no i bezwietrznie;) postanowiłam pojechać na dawno już zaplanowaną wycieczkę, najpierw do Penicuick, a następnie ścieżką prowadzącą dawną linią kolejową okrężną drogą przez Musselburgh do Edynburga. Wszystko szło wspaniale, jechało mi sie nawet nienajgorzej, mimo licznych, a właściwie nieustannego podjazdu. Dojechałam do Penicuick, czyli miejsca gdzie owa ścieżka powinna się zaczynać. Po krótkim błądzeniu po miasteczku, odnalałam właściwe miejsce, z radością skręciłam tam z wewnętrznym "hurra", po czym nastąpiło bardzo wyraźne zewnętrzne "ssssykk"..... no i koniec jazdy która się na dobre nie zaczęła:( popatrzyłam na wspaniałą ścieżkę, którą właśnie miałam jechać, a następnie na flaka w przednim kole i wspaniale rozciętą opone;/ masakra! oczywiście nie miałam z soba żadnych zapasowych dętek ani nic z tych rzeczy. A nawet gdybym miała, to nie wiem czy potrafiłabym sobie z tym poradzić. Tak więc czekała mnie piesza wycieczka do domu oddalonego o jakieś 15km. Najpierw jednak postanmowiłam poczekać na autobus, wątpiąc jednak czy mnie zabierze z rowerem, no i oczywiście nie chciał zabrać;/ Poszlam więc do centrum miasteczka w poszukiwaniu jakiegoś sklepu rowerowego, jednak w tej zapadlej mieścinie nie było nic czynnego, więc zaczęłam kierować się w stronę domu. Po minięciu miasteczka próbowałam zatrzymać jakiegoś stopa, ale nic z tego nie wyszło:( Po przejściu kilku kilometrów, w międzyczasie dętka cała wylazła i obwiązałam sobie nią kierownicę;) po drodze zatrzymał się jakiś kolaż - bardzo sympatyczny człowiek i chciał mi pomóc, ale okazało się że rónież nie posiada zapasowej dętki. Poczłapałam więc dalej, w końcu do centrum Edynburga zostało mi już "tylko" jakies 7 mil;) człapałam sobie chodnikiem, po przeciwnej stronie do ruchu, wypilam soczek, bo było na prawdę ciepło a takie pchanie roweru na flaku okazało się bardziej męczące niż jazda. Oglądałam się od czasu do czasu czy nie jedzie jakiś odpowiedni samochód, który mógłby zabrać mnie z rowerem; no i zobaczyłam ze nadjeżdża jakiś tranzyt, machnęłąm z przeciwnej strony ulicy, ale bez większej nadziei, a tu prosze samochód się zatrzymuje;) hurra!! starszy, bardzo sympatyczny pan od razu wiedział o co chodzi i co sie stało;) wrzuciliśmy mój niesprawny pojazd na kipę i ruszyliśmy do Edynburga. Okazało się że pan jechał w tym samym kierunku i dzięki temu podwiózł mnie nieomalże pod serwis rowerowy, gdzie od razu udało mi się wymienić dętkę wraz oponą, która chyba juz do niczego się nie nadawała;)
Po tych wszsytkich przygodach, strasznie zmęczona, wróciłam do domu, odpoczęłąm i korzsytając z ładnego popołudnia, postanowiłam je wykorzystać je na czyszczeniu roweru, który tak nieładnie mnie dzis potraktował:) teraz jest już piękny i czyściutki i naoliwiony z nową oponką mam nadzieję że będzie się dobrze spisywał:)
A oto mapka z trasą mojej wycieczki (droga powrotna taka sama)

To Penicuick

Share your bike routes @ Bikely.com

A tutaj wykres pokazujący różnice wysokości jake przebyłam:

Od Ja

Kolej parowa na dworcu w Edynburgu

2009-04-18T20:36:00.011+01:00

Po raz kolejny upatrzyłam, że do Edynburga ma przyjechać pociąg parowy, postanowiałam więc koniecznie udać się na dworzec, obejrzeć i sfotografować tę maszynę. Tym razem był to pociąg z Huddersfield, nosił nazwę "Heart of Midlothian" i był ciągnięty przez lokomotywę klasy A4 60009 "Union of South Africa". Została ona zbudowana w 1937 roku dla kompani kolejowej LNER (London and North Eastern Railway) i w ciągu swojej historii miała14 kotłów. Ostatecznie została wycofana z użycia w 1966, w tym samym roku została nabyta przez prywatnego kolecjonera i od tamtego czasu jeździ po całej Wielkiej Brytanii ciągnąc pociągi turystyczne. Poniżej zamieszczam kilka zdjęc tej lokomotywy, która posiadając aerodynamiczny kształt znacznie różni się od "tradycyjnych" parowozów.

Po wizycie na dworcu, jako ze bylam rowerem postanowilam sie gdzies jeszcze przejechac... i tak bezwiednie (bo z gorki) pojechalam pod szkocki parlament i w okolice palacu Hollyrood - szkockiej siedziby krolowej, a tam tuz obok pietrzy sie ogromna gora wulkaniczna gorujaca nad miastem. Jest to Arthur's Seat. Gore opasuje asfaltowa, jednokierunkowa uliczka, postanowilam wspiac sie na nia i objechac te slawna edynburska gore. Tak tez uczynilam, przeprawa nie byla latwa, ale poniewaz jestem twarda, dokonalam tego:) po przeciwnej stronie za to czekal mnie wspanialy zjazd:)

Pozniej postanowilam jeszcze przejechac sie do marketu po niezbedne weekendowe zakupy - czytaj piwko;)

Ponizej przedstawiam mapke moich wojazy oraz wykres elewacji terenu

Around Arthur's Seat

Share your bike routes @ Bikely.com

Od Ja

Piątek wolny w pracy ale nie od pracy

2009-04-17T14:44:00.002+01:00

Dziś zarządziłam sobie dzień wolny w pracy, musiałam odpocząć, ale także posprzątać w pokoju i zająć się różnymi przyziemnymi domowymi sprawami. Poza tym jestem nieco przeziębiona, więc się kuruję. Mam też okazję żeby nadrobić zaległości w pisaniu i wrzucaniu zdjęć, bo "trochę" się tego nazbierało;) zastanawiam się tylko od czego zacząć:) chyba od końca i stopniowo będę się cofać, a więc do dzieła;)

Usprawiedliwnienie po raz kolejny

2009-04-13T19:28:00.002+01:00

Uhh, dużo czasu upłynęło od czasu kiedy dodalam ostatni wpis, ale niestety nie mam czasu pisać, a wycieczek i ciekawych wydarzeń cale mnóstwo. Mam jednak nadzieje, że w nadchodzący weekend, będę mogła odsapnąc od nadmiaru wrażeń i nadrobić zaległości i opisać wszystko to co wydarzyło się w ostanim czasie;) a jest tego na prawdę sporo! Chyba że kolenjy weekend ponownie mnie zaskoczy i uraczy piękną pogodą, jeśli tak się stanie to pewnie wybiorę się na rowerek, a nie będę kisić się przed kompem;) ano pożyjemy, zobaczymy, w każdym razie pamiętajcie, że jestem i żyję i nieustannie zbieram materiały, do mam nadzieję pasjonujących wpisów;)

Widok z okna

2009-03-31T23:05:00.006+01:00

Po ostatnich roszadach w firmie przydzielono mi nowe miejsce, które muszę przynać bardzo mi odpowiada:) Siedzę przy oknie od strony południowej, więc może zaznam troszkę słonka tego lata, chociaż przez szybę;) najważniejsze jest jednak to że zmienił mi się widok, do tej pory, mimo że siedziałam przy oknie jakoś tego nie odczuwałam, bo wychodziło ono na wewnętrzne podwórko, widziałam wiec kawałek trawnika, dwa drzewa i ludzi pracujących w innych częściach budynku. Teraz zaś... a co tu dużo pisać po prostu to pokażę:

Może budynki trochę przeszkadzają ale w końcu to miasto;) a górki które widać w tle (no bo o nie przecież tu chodzi) to Pentland Hills.
Ponadto wyhodowałam kolejną roślinkę, którą zabrałam do pracy, gdzie mam nadzieję będzie szybko i bujnie rosnąc korzystając ze słońca ;)
Jest to drzewko awokado, które wyrosło z pestki. Może jeszcze nie wygląda bardzo okazale ale będzie, ponieważ jedno takie już wyhodowałam i właśnie dziś zakupiłam doniczkę, aby je przesadzić bo okazało się że ma ogromne korzenie:) może przy jakiejś kolejnej okazji zamieszczę jego zdjęcie.

Londyn w telegraficznym skrócie

2009-03-30T15:15:00.007+01:00

Dzień 1 - Przyjazd do Londynu na Heathrow, podróż metrem, pogaduszki, jedzenie i picie ze znajomymi

Dzień 2 - Greenwich, Zapora na Tamizie, Westminster

Dzień 3 - Muzeum Historii Naturalnej i Muzeum Nauki, Harrods, małe błądzenie autobusem po mieście

Dzień 4 - Katedra św. Pawła, Monument, Tower, Tower Bridge, Urząd Miasta, spotkanie z kolegą ze studiów, City nocą

Dzień 5 - Pałac Buckingham, Trafalgar Square, Muzeum Transportu Londyńskiego, Koło Milenijne, Piccadilly Circus, Soho

Dzień 6 - Opactwo Westminster, British Museum

Dzień 7 - Stadion Arsenal, Baker Street, Camden, Stadion Wembley, moja impreza urodzinowa

Dzień 8 - Muzeum Pary, powrót do Edi

PS. Update - zgubiłam jeden dzień;)

Usprawiedliwienie

2009-03-30T15:06:00.004+01:00

Przez ostatni tydzień nie pojawiały się żadne wpisy, a to ze względu na moją nieobecność. Pojechałam bowiem na wycieczkę do Londynu i nie miałam ani czasu ani możliwości, aby dodawać posty. Ale zapewniam was, że już niedługo dodam wpisy i zdjęcia z Londynu, który mogę zdradzić już teraz, bardzo mi się spodobał;)

Rowerowanie

2009-03-20T17:18:00.003Z

W tym tygodniu, korzystając ze wspaniałej, wręcz żadko tu spotykanej pogody (słonecznie i bezwietrznie) jeździłam do pracy rowerkiem. Jak może zauważlyliście z prawej strony pojawił się wykres przedstawiający moje statystyki rowerowe (kilkając na niego można dostać się na mojego bloga rowerowego).

Ciekawostki

2009-03-20T17:05:00.003Z

Postanowiłam wprowadzić nową serię wpisów - ciekawostki. Skłoniło mnie do tego pewne spostrzeżenie, jakiego dokonałam dziś w domowej suszarni. Ludzka pomysłowość i inteligencja nadal mnie zaskakuje, gdy widzę takie "kwiatki".

Sami pomyślcie, jak można rozwiesić ręcznik w ten sposób, w sytuacji gdy i tak w suszarni jest mało miejsca? (podpowiem tylko że na długość by się zmieścił, ponieważ drążek wisi, jak widać, pod sufitem).

Zmiany

2009-03-17T21:33:00.002Z

Jak zapewne zauważylicie wprowadziłam kilka zmian w wyglądzie bloga i zastanawiam się czy tak jest lepiej czy nie bardzo? A co Wy sądzicie? Proszę o komentarze. Moim zdaniem w poprzedniej wersji pole do zamieszczania postów było zbyt wąskie i post wydawał się niezmiernie rozciągnięty, teraz jest szerzej, a "linkownia" i wszystkie dodatki są po prawej stronie. Zobaczę jak to będzie działało, jak coś będzie nie tak to wrócę do podstawowego wyglądu;)

Wpis tygodniowy

2009-03-13T20:16:00.019Z

Ostatnio coś się opuściłam z zamieszczaniem wpisów, no i narobiły się zaległości:( No trudno postaram się je nadrobić, ale miałam strasznie leniwy tydzień, to chyba jakieś przesilenie wiosenne czy coś takiego. W każdym bądź razie nie miałam na nic siły ani ochoty ani chęci, jednym słowem koszmarny marazm. Do tego praca i notoryczne niewsypanie. Ale dziś jest już, w końcu, nareszcie, długo oczekiwany - PIĄTEK!!! Można coś porobić, posiedzieć w nocy, poklikać, za coś się wziąść coś porobić, no a co najważniejsze nastrój jest lepszy :) i jakoś mi tak wesoło i radośnie;)

Tydzień w pracy minął spokojnie, leniwie, jak zawsze - nudno. Na szczęście mam swoje "wygłuszające" słuchawki i w tym tygodniu słucham Stephena Kinga - może dla niektórych wyda się to dziwne, tak więc wyjaśnię - słucham audiobooków - a po polsku książek czytanych. Początkowo nie byłam do tego przekonana, bo nie wiedziałam czy będę mogła się skupić i czy będę wiedziała o co chodzi, ale okazało się że nie ma z tym problemu:) Dzięki temu nadrobiłam spore zaległości książkowe, no i zaaoszczędzam czas i nie nudzę się tak strasznie w pracy;) czasami gdy się zasłucham, jak to miało miejsce w tym tygodniu, aż mi się nie chce kończyć pracy, no bo jestem ciekawa co dalej wydarzy się w książce;) Jak już wspomniłam sktualnie udało mi się zdobyć powiści S. Kinga, jakoś nigdy wcześniej nie czytałam jego książek, może kiedyś jedną, ale jakoś nie przypadła mi do gustu, po prostu nie byłam zainteresowana. A gdy zaczęłam teraz słuchać, jestem po prostu zachwycona;) Wykreowana atmosfera i powolnie, leniwie, stopniowo narastające napięcie jest niesamowite. Dla zainteresowanych książki, które przesłuchałam do tej pory to "Komórka" - jedna z nowszych, "Misery" - to akurat jedna ze starszych, na jej podstawie powstał film pod tym samym tytułem, który oczywiście od razu zapragnęłam obejrzeć, ale dopiero po skończeniu książki. Kojarzyłam, że kiedyś oglądałam ten film, ale chciałam go sobie przypomnieć:) (w dobrej jakości i po angielsku - same korzyści) "Lśnienie" (istnieje również pod tytułem "Jasność", ale mnie się jakoś nie podoba, bardziej pasuje lśnienie - jest bardziej tajemnicze). Na podstawie tej książki również powstał film (nawet dwa), niestety chyba go nie oglądałam, bo nie kojarze, ale może zerknę jeśli uda mi się go zdobyć. King potrafi bardzo ciekawie zaprezentować psychikę bohaterów, czasami mam wrażenie, że w książce nic się nie dzieje, akcja się właściwie nie posuwa, a jednocześnie nie można się od niej oderwać, jest tak wciagająca, irytująca, fascynująca. Teraz z niecierpliwością czekam poniedziałku, abym mogła pójść do pracy i wrócić do słuchania;)
No dobrze, ale wystarczy może o książkach, choć nie znaczy to wcale że temat się wyczerpał. Kilka razy w tym tygodniu udało mi się pojechać do pracy rowerem. Piszę udało się, ponieważ nie zawsze pogoda na to pozwala, czasami pada, a ja nie mam błoników, poza tym nie lubię moknąć, zazwyczaj jednak zbyt mocno wieje, a ja nie lubię szarpać się z wiatrem;/ We wtorek i środę pogoda była cudowna, słoneczna, błękitne, bezchmurne niebo, aż chciało się iść gdzieś, alo jechać, ale niestety trzeba było kiblować w robocie;/
Dziś było pochmurno i deszcz wisiał w powietrzu, na szczęście nie spadł;) Jeździłam trochę po mieście w poszukiwaniu czasopism, a przy okazji zahaczyłam o jedno ciekawe miejsce, obok którego przejeżdżałam już wielokrotnie, ale jakoś nigdy nie było okazji żeby się tam zatrzymać, ale dziś stwierdziłam że najwyższa pora w końcu to obejrzeć. A owo TO wygląda tak:
Ciekawa jestem czy ktoś domyśliłby się co to za budowla? ....
Myślę, że mogłyby paść różne ciekaw odpowiedzi, ale czy wpadlibyście na to, żę jest to...

Gołębnik. Tak właśnie gołębnik
Ten gołębnik, który zawiera ponad tysiąc gniazd, został najprawdopodobniej wybudowany pod koniec XVIw. Początkowo należał do zamku Corstorphine (stąd nazwa, obecnie to nazwa dzielnicy) domu leśniczego z Corstorphine i jest wszystkim co przetrwało burzenie zamku i otaczających go budynków w XVIIIw. W związku z brakiem mięsa w XVIw. ziemianie mieli obowiązek budowy gołębników. Kradzież i strzelanie do gołębi było surowo karane. W związku z tym populacja gołębi wzrosła tak bardzo, że w 1617 właścicielami gołębników mogli być tylko właściciele ziemscy. (Wolne tłumaczenie)

Cóż jeszcze mogę dodać... rozwija się powoli moje nowe zainteresowanie - koleje parowe. Rozwija się ono jakby dwutorowo, raz to koleje parowe tutaj w UK, dwa - koleje wąskotorowe w Polsce. Przeglądam strony, oglądam zdjęcia i filmy, zapoznaje się z fachową literaturą. Bardzo ciekawa sprawa, a piękno, potęga i odgłos jaki wydaje parowóz są poprostu niesamowite, aż mnie ciarki przechodzą. Zastanawiam się skąd się u mnie wzięło to zainteresowanie... do końca nie wiem, ale podejrzewam, że zostało zapoczątkowane dawno temu, gdy jeszcze jako mała dziewczynka bardzo lubiłam oglądać taką książkę o lokomotywach, która nie wiedzieć czemu zadziwiająco często wpadała mi w ręce:) Ponadto w różnych muzeach napatrzyłam sie na te "ciuchcie" i wydają mi sie po prostu piękne, a jak patrzy się na nie z przodu to ma się wrażenie żę się uśmiechają. W miejscu gdzie pracuje wisi dużo starych plakatów reklamujących koleje brytyjskie, ostanio wpadł mi w ręce magazyn poświęcony tej tematyce... no i tak po troszku wszytko to złożyło się chyba na nową pasję;) Nie omieszkam zamieszczać relacji z rozwoju mojego nowego hobby (nie nie lubię tego słowa) zainteresowania;) A to może już niedługo bo w planach mam przejażdżkę ciuchcią, odwiedzenie zabytkowej stacji kolejki w Bo'Ness - przejażdżka kolejka i zwiedzanie kopalni glinki ogniotrwałej z możliwością znalezienia jakichś skamieniałości oraz może w maju podróż do Yorku, gdzie znajduje się Narodowe Muzeum Kolejnictwa oraz jakaś zabytkowa kolejka;) Jak widać planów mam całe mnóstwo, ciekawe które z nich uda się zrealizować.

Nowe szkło

2009-03-10T13:24:00.001Z

No i kupiłam:) wyczekany, wymarzony, wspaniały i w koncu go mam!! Dziś dotarł - szeroki kąt - SIGMA 10-20mm;)

PS Fotek niestety jeszcze nie ma, ale będą, bądźcie pewni - będą;)

Sobotnio - niedzielne lenistwo

2009-03-07T19:19:00.006Z

W sobotę spałam do 17;) choć w sumie nie położyłam się zbyt późno była może 2.30, no ale widocznie potrzebowałam tego snu, musiałam odespać zaległości;) szkoda tylko że nie można wyspać się na zapas:(
W niedziele natomiast naszło mnie na granie - leżałam i grałam cały dzień.

Niedzielne gradobicie

2009-03-01T20:03:00.007Z

Dziś, jak co niedziele, wylegiwałam się długo, śniadanko było około 13, później dogorywanie, aż w końcu wygladając przez okno i patrząc na błękitne niebo postanowiłam pójść na spacer, a przy okazji do pracy. Gdy wyszłam z domu zobaczyłam na niebie wielka czarną chmurę... daleko więc nie zaszłam, tylko dwie przecznice, akurat do pracy. Postanowiłam więc najpierw to załatwić, a potem jeżeli się wypogodzi, kontynuować spacerek. Tak też się stało. Jednak doszłam do parku i zaczęłam przygotowywać się do robienia fotek, gdy kolejna wielka ciemna chmura zaczęła nadciągać w szybkim tempie. Tak więc spakowałam zabawki i ruszyłam do domu, jednak dopadł mnie opad w postaci gradu, niewielki acz intensywny i dość obfity. Jednak mimo tego udało mi się zrobić kilka wiosennych zdjęć - bo tu już wiosna i krokusy rozkwitły.

Krótki spacerek do centrum

2009-02-25T00:10:00.001Z

W niedziele, gdy zabolały mnie już kości od leżenia, podniosłam się i postanowiliśmy pójść do centrum do sklepu turystycznego, w celu zbadania wyprzedaży i ewentualnego zakupu kurtki, a następnie na obiad do chińczyków. W czasie tak krótkiego spaceru można jednak natknąć się na wiele ciekawych zjawisk:

1. Facet owinięty folią i przymocowany do słupka w parku

(Nie mam najmniejszego pojęcie o co chodziło, czy stał tam z własnej woli czy za karę;))

2. Wiewiór

3. Wiosenny kwiatek

(A tu już wiosna;))

4. Zamknięta i zagrodzona Princes Street, kompletnie wyłączona z ruchu - przyczyniająca się do kompletnego paraliżu komunikacyjnego miasta

(a to dopiero początek)

Kolejny rowerowy dzień

2009-02-24T20:47:00.008Z

Dziś znowu wybrałam się rowerkiem do pracy - pogoda panuje u nas zupełnie wiosenna, a rano na dodatek była cudowna pogoda - błękitne, bezchmurne niebo, aż chciało się pedałować gdzieś hen, hen daleko.... ale niestety "daleko" kończy się na parkingu pod biurowcem;/ Jednak na szczęście w ciągu dnia pogoda zmieniła się - nadciągnęły ciężkie, ciemne chmury i tylko bałam się żeby nie zaczęło z nich padać, bo nie mam błotników przy rowerze;) jednak obyło się bez deszczu, a napisałam naszczęście, ponieważ gdy jest taka ponura pogoda to mogę spokojnie pracować, natomiast gdy jest słonecznie to z żalem patrze na skrawek nieba za oknem i przeklinam że muszę siedzieć w taki piękny dzień w pracy;)
Atrakcją dzisiejszego dnia była jazda po rampie dla autobusów, która obecnie jest zamknięta ze względu na wykopki na jej krańcach, wykopki zapewne związane są z pracami tramwajowymi - w Edynburgu od 2010 (lub 2011) ma jeździć tramwaj! w związku z czym całe miasto jest rozkopane i przechodzi kolejne fazy paraliżu komunikacyjnego, ale o tym może innym razem;) Dziś jechałam więc rampą, która ma na celu ominięcie ulicy i tworzących się tam korków oraz świateł, muszę przyznać że to na prawde bardzo wygodne, ponieważ nie trzeba zwalniać na skrzyżowaniu i czekać w nieskończoność na zielone;) Poniżej kilka fotek z tej właśnie trasy:

Rampa służy tylko specjanie przystosowanym autobusom, które posiadają po bokach małe gumowe rolki, kóre umożliwiają jazdę w korytku, tak więć kierowca nie musi nawet trzymać kierownicy;)

Z zamknięcia rampy cieszą się rowerzyści, wykorzystując ją jako gigantyczną ścieżkę rowerową

Rowerem do pracy

2009-02-23T19:23:00.008Z

Pomiędzy zaległymi wpisami z zeszłego tygodnia chciałabym zamieszczać bierzące notki, mam nadzieję że się nie pogubicie;)
Tak jak nadmieniłam w tytule, pojechałam dziś, po raz pierwszy w tym roku, rowerem do pracy:) Pogoda dopisuje, rano było 8 stopni, a w ciagu dnia nawet 12;) troche wiało ale dało się jechać. Wyspałam się i na dodatek jest już widno gdy wstaję, więc aż chce się pedałować;)

Wychodząc z pracy uchwyciłam taki oto zachód, choć niestety zdjęcie nie oddaje w pełni prawdziwych kolorów...

P.S. Dla zainteresowanych moimi wycieczkami rowerowymi polecam blog rowerowy, gdzie znajdują się statystyki i bardziej szczegółowe opisy wypraw. A poniżej skrót moich statystyk;)

Przylot i pierwszy dzień

2009-02-21T16:46:00.033Z

Jak już wspomniałam w sobote (14 lutego) przyleciała w odwiedziny siostra. Lot z Łodzi do Edynburga trwał 2,5h i był spokojny. W samo południe miałam pojawić się na lotnisku, żeby ją odebrać, jednak tym razem nie musiałam telepać się autobusem, lecz przyjechałam samochodem wypożyczonym z Arnolda Clarka. W sumie cała przygoda zaczęła się w wypożyczalni, a właściwie przy zamawianiu samochodu przez internet. Jak zwykle zamówiłam mały, ekonomiczny no i co za tym idzie tani samochód, pierwsza miła niespodzianka spotkała mnie kiedy okazało się, że zamawiając samochód na 7 dni płacę tylko za 5;) kolejne zaskoczenie miało miejsce już w samej wypożyczalni, gdy po załatwieniu formalności, pan przyprowadził "nieco" większe auto a mianowicie Opla Zafirę;)

(powyższe zdjecia nie są moje - ściągnięte z internetu)

Jest to wielkie, rodzinne auto z możliwością rozłożenia dodatkowych dwóch foteli w tylnej cześci, siedzi się w nim wysoko - co mnie akurat odpwiada bo fajnie wszystko widać, był to diesel - to nieco mnie zasmuciło, bo olej jest tu droższy od benzyny o 10p na litrze - na ale mówi się trudno za taki komfort jazdy;) Później okazało się że samochód ten miał dwulitrowy silnik i 150KM ;) co można było poczuć wciskając pedał gazu i czując przyjemne wciskanie w fotel;) ten samochód mimo swoich gabarytów to po protsu koń rwący się do galopu). Należy też dodać, że auto to posiada 6-biegową skrzynię, jednak żadko korzystałam z tego biegu - ponieważ nie można tu rozwinąć zbyt dużych prędkości i 5 w zupełności wystarcza;)
Prosto z wypożyczalni pojechałam na lotnisko, dojechałam w samą porę (jadąc ulicą widziałam lądujący samolot Ryanair). Jedynym niemiłym akcentem był cennik na parkingu przy lotnisku - 30min 2,5 funta;/ Na szczęście udało mi się zmieścić w tym czasie, szybko zapakowałam siostrę i po krótkich ustaleniach, ponieważ godzina była jeszcze bardzo wczesna, postanowiłyśmy się gdzieś przejechać. Zdecydowałam, że pokażę jej wyspę Cramond, gdzie chciałam zabrać ją już poprzednim razem, jednak wtedy jakoś zabrakło czasu. Tym razem udało się:)
Cramond to wyspa położona na zatoce Firth, na północy Edynburga. Wyspa znajduje się w odległości kilometra od brzegu i można się na nią dostać po grobli, która odsłania się podczas odpływu, natomiast w czasie przypływu znajduje sie kilka metrów pod wodą.

To zdjęcie zrobiłam z samolotu, gdy wracałam do Edi po nowym roku, widać że wtedy był odpływ i można było dostać się na wyspę.Udało nam się trafić na odpływ i sucha nogą dostałyśmy się na odległą wysepkę, na której znajdują się ruiny umocnień i fortyfikacji z okresu II wojny światowej, broniących wejścia do zatoki. Z wysepki rozpościera sie ciekawy widok na zatokę i północną część miasta.

Po takim spacerze zgłodniałyśmy i wróciłyśmy do domu na kurczaka w sosie kokosowo - migdałowym (mojej produkcji) z chlebkiem naan. Następnie stwierdziłyśmy, że nie ma sensu siedzieć w domu i poszłyśmy się przejść na ulicę Morningside i znajdujące się tam sklepy - głównie "second hand", ale także malutkie sklepiki z uroczymi pierdółkami cieszącymi oko. Coś tam nawet nabyłyśmy:)

Wieczorem wcześnie poszłyśmy spać, bo następnego dnia czekała nas wyciecka do St Andrews i trzeba było wcześnie wstać.

Odwiedziny siostry

2009-02-21T16:37:00.003Z

Piątek trzynastego.
Ponieważ miała mnie odwiedzić siostra, musiałam się do tego przygotować... Przede wszystkim należało zrobić porządki w pokoju, zaplanować co będziemy robić i poczynić odpowiednie przygotowania, wszystko to zajęło mi sporo czasu, w piątek czy raczej już w sobotę poszłam spać przed 3, a przecież następnego dnia należało wcześnie wstać i pojechać po siostrę na lotnisko, ale najpierw odebrać samochód;) ale po kolei;)

PS. Kolejne wpisy będą dodawane hurtowo, a to dlatego że w czasie wizyty mojej siostry nie miałam czasu ani siły, teraz na spokojnie wszystko sobie przejrze i zamieszczę szczegółową relację z podróży po Szkocji ;)

2009-02-12T15:38:00.002Z

Długi tydzień w pracy, usiłuje wyrobić trochę godzin na zapas, żeby później móc wziąść dużo wolnego:) A wolny czas jest już tu tuż:) I mnóstwo planów...

Niedzielny atak zimy

2009-02-08T22:31:00.007Z

Już myślałam, że w ten weekend nie dodam żadnego wpisu, ponieważ nie wydarzyło się nic godnego uwagi, a tymczasem... wyjrzłam na dwór i okazało się, że tam panuje kompletna zima, śnieżyca, zadymka, białe ulice:) Po prostu wspaniale, choć ten śnieg jest mokry to jednak się trzyma i jak dla mnie jest pięknie. Ludzie wyszli na spacery, rzucają się śnieżkami, lepią bałwany i po prostu cieszą się taką, w sumie żadko tu spotykaną, aurą. Także i ja wyszłam na spacer i napawałam się tą pogodą i zrobiłam kilka fotek:)

Zaśnieżonych ulic i samochodów

Oraz w nieco psychodelicznych kolorach

Śnieg na palmie (nawet malutkiej) to raczej nietypowy widok
Ośnieżony rower, ale po śniegu jeżdzi się na prawde wspaniale, podczas mojego krótkiego spaceru widziałam kilku rowerzystów, a najbardziej spodobał mi sie taki z dwoma rowerami (na jednym jechał a drugi prowadził, innymi słowy jak dla mnie to nielicha sztuczka).

Kolejny tydzień mija - zima trzyma

2009-02-05T23:04:00.004Z

Ano tak, kolejny tydzień mija, pierwszy tydzień na kontrakcie;) a w sumie nic się nie zmieniło, robię to co robiłam;) Ale nie będę tu przecież pisać o pracy:) Tak jak wspomniałam zima tu trzyma, tzn temperatury wahają się od -3 do +3 stopni, czasami jest bezchmurnie a czasami pochmurno, ale za to zachody słońca są wspaniałe, kilka dni temu był wspaniały, ale niestety nie udało mi się go sfotografować, dzić może nie był taki widowiskowy, ale udało mi się go uchwycić akurat jak wychodziłam z pracy;)

Mam nadzieję, że weekend będzie pogodny, lecz tego niestety nie da się tu przewidzieć:( ale to okaże się już pojutrze, więc czekam...

Zima, zima, zima

2009-02-02T20:23:00.006Z

Właśnie tak UK zaatakowała zima:) ale jaka to zima... temperatura nieco powyżej zera, zadymka - śnieg z deszczem lub mokry śnieg, który nawet nie dolatuje do ziemi, nie mówiąc już o dłuższym utrzymaniu się, ale tubylcy robią z tego niesamowite wydarzenie, następuje całkowity paraliż miast, kierowcy nie wiedzą jak jeździć, ludzie boją się chodzić, a ja idę sobie po tym mokrym śniegu, twarz wystawiam do płatków i chciałabym, żeby go spadło więcej:) Lubię zimę, kiedy jest tak biało i czysto. Śnieg mokry i ciapowaty utrzymał się przez bardzo krótki czas, już wieczorem padał deszcz, była dodatnia temeratura (zastanawiające jest tutaj to, zaobserwowałam to już wielokrotnie, że w ciągu dnia jest niższa temperatura niż pod wieczór, kirdy się ściemnia i teoretycznie powinno się wychładzać?) i cały śnieg się stopił, jest strasznie mokro, plucha i na dodatek potwornie wieje, jutro ponoć nawet do 50km/h!
Na zakończenie jedno zdjęcie, które zrobiłam po wyjściu z pracy, w drodze na przystanek.

PS. Nowy rekord jazdy autobusem - 45min, należy jednak dodać, że wsiadłam przystanek dalej niż zazwyczaj, dlatego należy do tego doliczyć conajmniej 10min, jeżeli wsiadłabym na zwykłym przystanku. Wrrr...

Royal Mile

2009-02-01T12:37:00.011Z

W sobote pogoda była ładna, choć strasznie wiało, dltego też zrezygnowałam z roweru, a postanowiłam przejść się na edynburskie stare miasto. Mimo, że byłam tam juz wiele razy, to tym razem odkryłam wiele ciekawych miejsc. Jendak zanim zacznę o nich pisać powinnam przybliżyć nieco wygląd starego miasta w Edynburgu. Jego osią jest tytułowa Royal Mile, czyli Królewska Mila, która ciągnie się od zamku, położonego na wulkanicznym wzniesieniu, do Pałacu Hollyrood, położonego o milę niżej, u stóp innego wzniesienia. Mój spacer objął jednak tylko górną część tego ciągu, a dokładnie interesowały mnie tzw. "close", czyli bardzo wąskie przejścia pomiędzy budynkami, łączące dwie ulice, w tym wypadku Royal Mile położoną najwyżej, jakby na grzbiecie wzgórza z ulicami położonymi niżej "na zboczach wzniesienia". Łatwo z tego wywnioskować, że najstarsza część Edynburga jest wielopoziomowa, można wyróżnic 3 poziomy ulic - dach jednych budynków stanowi jednocześnie chodnik uliczki powyżej. Ponadto sieć uliczek jest nieco kręta i na początku miałam problem z zorientowaniem sie, która gdize prowadzi i gdzie się wyjdzie. Po pewnym czasie jednak przyzwyczaiłam się do tego i nauczyłam, którym przejściem gdzie można wyjść, choć wczoraj odkryłam nowe przejście, które mnie zaskoczyło. Jest to niesamowite, że chodząc w wydawałoby się znane miejsca, za każdym razem odkrywa się coś nowego.
Na podsumowanie chciałabym pokazać kilka fotek, które zrobiłam wędrując po zakamarkach trego miasta. Ponadto musze dodać, że zdjęcia te robiłam nową metodą, to dopiero początki, więc może nie wszystkim się one spodobają, ale jak napisałam dopiero zaczynam nad tym pracować.
Na początek zdjęcie, które wydaje mi się że w dobry sposób obrazuje wieleopoziomowość starego miasta w Edynburgu - ulica w dole to West Bow, przechodząca w połowie swej długości w Victoria Street, prowadzi ona z Grassmarket do VI George Bridge. Miejsce z którego zostało zrobione zdjęcie to Victoria Terrace, a gdy tędy pódzie sie kawałeczek w góre dojdzie sie od kolejnej ulicy Johnston Terrace, która otacza wzgórze zamkowe, ulica ta prowadzi pod górkę do Royal Mile. Zdjęć samej Royal Mile tym razem nie ma, ale za to chciałabym pokazać kilka fotek "closów", są one bardzo różne, jednak mam nadzieje , że z tego co tu pokazuje widać jakie są one wąskie i strome.

Dookoła Edynburga

2009-01-24T23:43:00.015Z

W sobotę postanowiłam w końcu wybrać się na rower. Pogoda po raz pierwszy od dość dawna dopisała, było słonecznie i bezwietrznie, choć chłodno, jakieś 3st. Planowałam tę wycieczkę już od jakiegoś czasu, chciałam bowiem zrobić rowerową pentelkę dookoła miasta. Wiedziałam, że nie będzie to łatwe, a to głównie dlatego, że Edynburg położony jest na wzgórzach, górkach i pagórkach, a ponadto poprzecinany jest kilkoma głębokimi dolinkami rzecznymi. Wszystko to sprawia, że jazda rowerem po tym mieście to duże wyzwanie. Jednak rekompensatą za ten trud, bolące mięśnie i wylany pot, są piękne widoki na miasto i okolice, no i oczywiście satysfajkcja z przejechanej trasy. Takie właśnie samozadowolenie osiągnęłam, kiedy to w sobote popołudniu wróciłam do domu, bardzo zmęczona, trochę zmarznięta, głodna i spragniona, ale dumna z siebie i z mojego wyczynu. Bo był on naprawdę niemały - przejechałam prawie 50km. Niektórzy może pomyślą, że to nie dużo, inni stwierdzą że to niewyobrażalna odległość jak na pojazd napędzany siłą własnych mięśni. Cóż ja sądzę, że jak na mnie to dobry wynik, nie należę bowiem do tych rowerzystów, którzy "trzaskają setki" na codzień, ale też nie robię raczej tras spacerowych, choć mam tu na myśli odległość, a nie tempo, bo to jest u mnie zdecydowanie spacerowe, ale jak już wspomniałam, wszystko to przez strome podjazdy, między innymi takie jak na zdjęciu poniżej.

Różnice wysokości są znaczne - od poziomu morza na północy miasta do ponad 500m.n.p.m po stronie południowej, gdzie ciągną się Pentland Hills. W samym mieście znajduje się kilka wyraźnie zarysowanych wzgórz, przez co mówi się, że Edynburg, podobnie jak Rzym, zotał wybudowany na siedmiu wzgórzach. Wzgórza te to:
- Arthur's Seat wraz z Salisbury Crags (251m)
- Castle Rock (108m)
- Calton Hill (95m)
- Corstprphine Hill (166m)
- Braid Hills (208m)
- Blackford Hills (164m)
- Craiglockhart Hill (176m)
poza nimi, na terenie miasta występuje szereg innych, mniejszych wzgórz, które zaznaczają się nie tylko w topografii, ale także w nazwach niektórych dzielnic.
Jak wspomniałam na początku, wycieczka ta miała być pętelką dookoła miasta i tak też wyszło

Wyświetl większą mapę
Jeżdżąc po Edynburgu można natknąć się na ciekawe rozwiązania architektoniczne, między innymi drzwi do lasu:

tajemnicza metalowa konstrukcja

Tydzien

2009-01-22T19:03:00.002Z

Mija kolejny tydzien, bardzo monotonny, nieciekawy. Pogoda kiepska - bardzo wieje, nie mozna jezdzic na rowerze. Zdjec raczej tez nie da sie robic. Poza tym gdy wracam do domu jestem tak zmeczona ze na nic nie mam ochoty, tak wiec siedze i klikam i ogarnia mnie coraz wiekszy marazm:( Jendoczesnie z niecierpliwoscia wyczekuje weekendu, liczac na ladna pogode:) Brrr musze sie otrzasnac!

Niedzielny spacer

2009-01-18T15:31:00.005Z

Gdy sie obudzilam i wyjrzalam przez okno okazalo sie ze jest nienajgorsza pogoda - swiecilo slonce, ale mocno wialo. Mimo tego jakos nie chcialo mi sie wstac i jeszcze troche podogorywalam w cieplutkim lozku, pozniej w koncu sie zwleklam, zjadlam sniadanie - pysznego omleta, pozniej jeszcze troche poklikalam, po czym stwierdzialam ze taka pogode mozna wykorzystac - pojsc na spacer i w koncu wyprobowac nowy obiektyw. Jednakze gdy wychodzialm to juz dazylo sie zachmurzyc:( Doszlam do centrum, zrobilam kilka zdjec, ale wkrotce kropienie zamienilo sie w deszczyk, a pozniej w silny deszcz, tak wiec zrezygnowalam z robienia zdjec i ruszylam w strone domu. Oczywiscie zmoklam strasznie i zmarzlam okrutnie. Zrezygnowana siedze w domu i patrze na szybko przesuwajace sie ciemne chmury i tylko czekam jak znowu zacznie padac.
Dzis wybralam sie do najstarszej czesci miasta i oto kilka fotek, ktore udalo mi sie zrobic zanim sie na dobre rozpadalo:

Oto dowod na to jak stare znajduja sie tam budynki.

Detal z bardziej nowoczesnej furtki

Nowy sprzet

2009-01-17T20:38:00.001Z

Jak juz wspomnialam, lubie robic zdjecia, a zeby zdjecia byly dobre jakosciowo, potrzebny jest odpowiedni sprzet. W zwiazku z tym nabylam ostatnio nowy obietkyw, ktory zastapi moj dotychczasowy "kitowy". Nowe szklo to Sigma 17-70mm, wydaje mi sie ze zdjecia wychodza na prawde fajne a oto przyklad:

To skrzyzowanie kolo mojego domu.

Stary Morris, ale na chodzie, za kazdym razem widze go zaparkowanego w innym miejscu;)

Delikatesy.

Nowy rok, nowy blog

2009-01-15T20:09:00.000Z

Tak jak w tytule - nowy rok - nowy blog. Nowy rok sklania do roznych, skladanych samemu sobie, obietnic i postanowien, rownie dobrze wiadomo jednak ze sa to czesto puste slowa i rzadko udaje sie nam dotrzymac noworocznych postanowien. Ja oczywiscie, jak co roku, postawialm sobie pewne cele i zastanawiam sie czy bede miala dosc samozaparcia aby je zrealizowac. Ale jak to sie mowi "pozyjemy zobaczymy":) Jednym z postanowien, jest pisanie i to pisanie regularne niniejszego bloga. Inne sa nieco bardziej osobiste i moze w tej chwili nie bede ich ujawniac.

Poczatek

2009-01-15T10:11:00.000Z

Postanowilam, juz po raz kolejny, zaczac pisac bloga, mam nadzieje ze tym razem uda mi sie regularnie zamieszczac wpisy. O czym bedzie ten blog... wlasnie sie nad tym zastanwiam i doszlam do wniosku, ze chcialabym przedstawic jak wyglada zycie w Szkocji. Mieszkam w Edynburgu od 3 lat, znam to miasto dosc dobrze, Szkocje tez zwiedzilam, ponadto jezdze rowerem i eksploruje w ten sposob najblizsze okolice miasta. Poniewaz lubie tez spacery, czasami zwiedzam miasto na pieszo. Podczas tych wszystkich wypraw robie duzo zdjec, co jest moja kolejna pasja, dlatego tez mysle ze w blogu pojawi sie sporo zdjec :)
Juz wkrotce pierwszy wpis...

Truck fest

2001-08-09T20:16:00.001+01:00

Od Truck fest